Старонка 1059
 ◀  / 1324  ▶ 
скарожыць, -жу-жыш-жа—искривить, сомать. Ксл. Скарожыла мае косьці. Чараўкі Сян. (Ксл.). скароміна-ны-не, ж.—мясное, пражыць скароміну—запекать мясо(в горшке, плошке). НК: П. 147. смажыць скароміну(ялавічыну, птушкі, каўбасы)—зажаривать мясо. НК: п. 147. скароміцца, -млюся-мішся, несоверш.—есть в пост скоромное, скоромиться. Ар. Баіцца скароміцца—пост дзяржыць. Воўсішча Сян. (Ксл.). Соверш. аскароміцца—съесть в пост скоромного, оскоромиться. Ксл.; Ар. Соверш. паскароміцца—покушать скоромного. Шсл. Забыўся, што сядні пятніца, узяў ды паскароміўся. Ст. скаромніна-ны-не, ж.—мясное. Ксл. Скаромніны ў нас ані няма. Шляхоткі Сур. (Ксл.). См. скором, скароміна. скарабаціць,—см. под карабаціць. скарада-ды-дзе, ж. 1. борона(со вставными зубьями. НК. Под. пос., Но. 4). НК. Очерки, 394; НК: Дудар, Но, 24. 2. перен.—упрямство. НК: Очерки, Но, 785. 3. перен. в укоризненном значении—упрямый, несговорчивый человек. НК: Дудар, Но. 24. 4. перен.—движение хмельного человека. НК: Очерки, Но. 785. 5. перен.—нравственная расшатанность. Очерки, Но. 785. бітая скарада—борона, которой основу составляют средней толщины «клібы», соединенные клеточками и на месте соединения переплетенные лозовыми «круцёнкамі». Сюда, в здавленный четырехугольник продольгих и поперечных «клібін» туго и несколько насискось вколачиваются «клепы», с небольшими засечками при головках. НК.: Очерки, 396. скарадзіць-джу-дзіш-дзе што, несоверш. 1. боронить. Ксл.; Растсл.; Нел. 585; НК: Дудар, Но. 24; НК: Очерки 395; Навасільск. п.(Будзе: Т.Орл. слов.); Гсл.; ПНЗ, боронить озимую вспашку или паровое поле. Шсл. Давай, тата, я буду скарадзіць. Навікі Віц. (Ксл.). Скарадзі барзьдзей город. Нел. Скародзь як мак, а барануй абы як, — дык будзе ўраджай. Послов. Навасёлкі Пух. (Шсл.). От гл. имя сущ. скараджэньне-ня, предл.-ню, а) бороннованне. Нел. Скараджэньня гэтага твайго на цэлы дзень будзе. Нел. б) бороннованое поле. Ксл. Бульбу садзілі на скараджаньню. Сапегі Сян. (Ксл.). Соверш. заскарадзіць. Нел. 585.—заборонить. Дел. 252. Нашы сёлета пазьніей за людзёў заскародзілі. Дел. паскарадзіць, (Нел. 585) а) боронить некоторое время. Як заскародзіш (свае), то сусед просе паскарадзіць ягоны город. Нел. б) забороновать все, многое. 3. волочить, заплетать ноги, НК: Дудар, Но. 24. плестись, неправильно идти. НК: Под. пос., Но. 4. 4. делать что беспорядочно. Нел. Ня робіш добра, ня шыеш, а скародзіш. Нел. Соверш. наскарадзіць—сделать что-л. беспорядочно. Нел. Наскарадзіў тут нейкую ліхатню. Нел. 5. говорить вздор. Гсл. скарадзьбіт-іта, предл.-іту, зват.-іце; мн. ч.-ты-тоў-том, мн. ч. предл.-тох, м.—боронильщик, НК.: Очерки, Но. 378, 395. работник боронующий пашню. Гсл. скарадзьба-бы-бе, ж. 1. бороннование. Не вялікая ў нас скарадзьба: ганькоў дзесяць. Ст. 2. забороннованная пашня. Гсл. скаралушча-чы-чы, ж.—раковина. Ар. У рацэ шмат скаралушчаў. Ар. Маўчаць — найлепшы способ бою, ды ці завем мы — барацьбою? Ці можа тою скаралушчай, дзе смоўж ад страху мацкі плюшчыць. Б. Ускалось, Но. 6, 32. скаральба-бы-бе — скарадзьба. Ксл. Скаральбу скончылі. Лятоўшчына Куз. (Ксл.). скарамяка-кі, общ.—едящий-ая в пост скоромное. Шсл. Скарамяка ты, што ты ў пятніцу сала ясі? Ст. скарамяціна-ны, дат., предл.-не, ж.—сальные и мясные консервы, НК: Очерки, 36. всякое скоромное кушание, преимущественно мясное. НК: Старцы, Но. 7. скар-аньне-аны,—см. под карань. скарац-іць-ицца, скарачэньне,—см. под карацíць. скараць,—см. под карань. скарач-ача, предл.-ачу, зват.-ачу; мн. ч.-чы-чоў-чом, мн. ч. предл.-чох. м.—полотенце без украшений, служащее обыкновенно для вытирания рук. Ар. Перш па адным бліне раскладала яна на скарачу, што на ўслоне заслана быў. Калюга: Заблоцкі. скарэліць,—см. под карэліць. скарэць,—см. под карэліць. скарэлы,—см. под карэць. скарб-бу, предл. и зват.-бе, м. 1. (государственная, Нел.) казна. Нел. 581; Гсл.; Ар. Скарб багаты, багатыш за нас. Послов. Скарб. Падушнае падаць да скарбу. Нел. скарб гаспадарства—государственное казначейство. міністэрства скарбу—министерство финансов. 2. денежная сумма или имущество какого-либо общественного заведения. Скарб царкоўны, шпітальны. Нел. 3. имущество частного лица. Нел. 581; Ксл. Гэтыя багатыры, каторыя давалі скарб на інтарэс. Кіт. 130а. Скарб панскі. Нел. Гэтым ты ня зьнішчыш свайго скарбу. Нел. Ён забраў свой скарб і пацёгся. Іванова Куз. (Ксл.). Ня ежца скарбай сіроцкіх із сваімі скарбамі. Кіт. 10а14. Скарбу ім прычыню. Тм. 121а3.
Нават дробная праўка будзе карыснай. Не стаўце знакі націску, каб словы лепш знаходзілася праз пошук.
122 👁
 ◀  / 1324  ▶