— Укр. яловичина — 'мяса з каровы' (з быка — волове м'ясо). Такім чынам, слова ялавічына захавала ў гаворках сваё першапачатковае значэнне — 'мяса ялавіцы'. Утворана ялавічына пры дапамозе суфікса -ін-а ад старабеларускага ялавіца21 — 'няцельная карова': ялавіц-ына>ялавічына. У значэнні літаратурнага ялавічына скарыстоўваецца ў гаворках састаўная назва. Каровіна мяса (каровіно мясо). Авечаго ні хоча, да дай яму каровінаго мяса. Распанеў натто! Вальк. Валовіна ж. устар. Мяса з быка. Яг бало трымалі быка, то валовіну елі. Ст. С. Вядома ў гэтым значэнні і састаўная назва валовае мяса (валово мясо). — Укр. волове м'ясо — 'мяса з быка'. Узнікла валовіна ў выніку скарачэння састаўной назвы валовае мяса: валов-іна. Цялячына ж. Цяляціна. Як цяля зарэзалі, то папаелі тае цялячыны. Гр. Паралельна скарыстоўваецца і састаўная назва цялячае мяса (цялячо мясо). Цялячо мясо адно хворым есьці. Пл. Як новае бытуе і цяляціна, але сустракаецца пераважна сярод інтэлігенцыі і моладзі. Відаць, прыйшло ў гаворкі з літаратурнай мовы. Вельмі добра пачаставалі там яго салодкаю цялячынаю (К. Чорны. Раманы і аповесці, 31). Цялячына ад цялячае (мяса), суфікс -ын-а; цяляч-ына. 21 Ялавіца фіксуецца, напрыклад, у грамаце караля Аляксандра (1494 г.).