Старонка 105
◀ / 177 ▶
Хвартух м. Адзенне з лёгкай квяцістай тканіны, якое носяць жанчыны паверх пярэдняй часткі спадніцы. Цяпер мало хто хвартух носіць, а даўней усе захуваліся хвартухамі ў квятке. Гр. Хвартух — 'фартух', Чэрв. (КСЧ), (СБН), хвартук — тс., Мсцісл. (Юрч.). Паводле МДАБМ, хвартух найбольш пашырана на Гродзеншчыне і Брэстчыне. Стары паклаў жалеза і абцёр аб хвартух рукі (К. Чорны); хвартух (М. Лобан). Фартух — передник (РБС-53, БРС-62). — Руск. фартук — 'фартух', дыял. хвартук 46, укр. фартух, польск. fartuch — 'фартух, халат'. Слова паходзіць з нямецкай мовы; нямецк. Vortuch (vor — 'перад', Tuch—'хустка'). У гаворкі слова трапіла з польскай мовы, на што паказвае арэал яго ў беларускіх гаворках: фартух — у гаворках, сумежных з польскімі, на астатняй тэрыторыі — пярэднік (МДАБМ). Хвартушок м. Маленькі фартух; завязваюць дзецям пад бараду ў часе кармлення. Ні скідай хвартушка, хай будзя, а то каптаніка папэцкаяш. Ст. С. Памяншальнае ўтварэнне ад хвартух: хвартуш-ок. Назвы дзіцячага адзення Дзіцячае адзенне і галаўныя ўборы звычайна не маюць спецыяльнай назвы. Тут вы- 46 Ф. Поликарпов. Женская крестьянская одежда в селе Истобном Нижнедевицкого уезда Воронежской губернии. — «Труды Воронежской архивной комиссии», вып. IV. Воронеж, 1908, стр. 35.
Нават дробная праўка будзе карыснай. Не стаўце знакі націску, каб словы лепш знаходзілася праз пошук.
81 👁
◀ / 177 ▶