навучыўсё ёгдзіць! Ногі на кіраўніцу і бяз рук едзя. Гр. КІСЛОЦЦЕ (кіслоцё) н. Кісляціна. У жываце рэжа ат кіслоця гэтаго. Ст. С. КІЦЛ, -аў ж. дзіцяч. Кот. Кіцу сабе паймаў. Гр. КІШКА, -аў ж. 1. Хамуціна. Кр. 2. перан. незад. Камера (веласіпеда). Кішку залатаю і паеду. Гр. КІШОНКА, -аў ж. 1. Верхняя кішэнь у пінжаку. Гр. 2. Кішэнь. Ст. С. КЛАДАВІЦЦА, -ўлюсё, -вісься незак. Класціся. Ні хоча кладаціцца спаць, то хай пасядзіць ішчэ. Кр. КЛАДКА (клатка), -аў ж. Доўгае бервяно, якое кладзецца на сохі і падтрымлівае страху ў гумне. Снапоў наклаў пат саму клатку. Ст. С. КЛАСЦІ (класьці), -ду, -дзёш незак. Адзяваць, апранаць. Кладзі кажух, халадно стало на дварэ. Гр. КЛАЧ, -оў м. Памазок (для пабелкі, малявання), квач. Клачом хучэй, як пэндзалям, пабеліш. Ст. С. КЛЕВАЦЬ, -аю, -аяш незак. Ледзь дыхаць, быць зусім нядужым; ліпець. Які ўжэ зь міне работнік, адно клеваю. Гр. КЛЕЙ м. Жыццёвыя сілы, клёк. Такі нілюцкі, усёй клей сь цябе выцягня. Ст. С. КЛЕШНЯ, -яў ж. Частка штаноў, калоша. Шырокія клешні даўней у ганавіцах рабілі. Гр. КЛЕШЧ, -оў м. Драўляная частка хамута, клешчына. Дзяр. КЛЕШЧЫЦЬ, -у, -ыш незак. Ламаць тра-