СПАРОЦЬ, -ў, -аш зак. незад. Разбудзіць. І чаго ён спароў пастухоў так рано? Хай наспалі п з гадзіну. Ал. СПАРАНЖАВАЦЬ, -жуя, зак. безас. Разбіць палярушам. Ні нох, ні рук ні падымя, так спаранжавало, беднаго. Вар. СПАС м. Ратунак. Німа спасу ад лісы, зара ўсе куры пяравалочыць. Вальк. СПАСЦІСЯ (спасьціся), -дусё, -дзесься зак. зламоўн. Схуднець. Бойся прайсьціся напяхоту: спадзесься чысто! Ст. С. СПАТАЙКА прысл. Спадцішка, спотайку. Спатайка зробіць — і ніхто ні ведацімя. Кр. СПАЦЫР, -аў м. Шпацыр. Пайшоў на спацыр. Зл. СПАЦЫРАВАЦЬ, -рую, -руяш незак. Шпацыраваць. Ал. СПЛАКАНЫ прым. Які многа плакаў. Мо хто біў цябе, што сплаканы ўвесь такі? Кар. СПЛАЦІЦЬ зак. Заплаціць. Хата на дваіх была, так брат сплаціў і адзін у ёй жыве. Кр. СПЕХА (сьпёха), -аў м. і ж. Соня. От сьпёха, ночы ёй мало! Вальк. Параўн.: сплюха (А. Карпюк. Пушчанская адысея). СПІРЫЦЬ (сьпірыць), -ў, -ыш, зак. Пабіць, адлупцаваць. Так спірыў, што мо ўсё цело ў сінякох. Кр. СПОЛКА ж. Суполка. На сполку робімо. Гр. Ні любіць сполкі, адзін цягня. Кр. СПРАСТАЦЬ зак. незад. Зраўняцца ў сіле, лоўкасці, уменні. Ты зь йім ні спрастаяш. Гэто хітрун! Ст. С. СПРАЎНЫ прым. Спраўны (у розн. знач.). Здаровы, дужы, сыты. Нат спраўна карова, ні худая. Гр.