МЭНЧЫЦЦА, -усе, -ысься незак. Пакутаваць, мучыцца. Ал.
МЭТАР, -траў м. Мера даўжыні — метр. Кар. Мера вагі — цэнтнер. З мэтар заважыло цяля. Дзяр.
МЭТРА, -аў ж. Дровы, складзеныя так, каб усе вымярэнні мелі 100 см. Мэтру дроў наклалі. Ст. С. Цэнтнер. Мэтру жыта спытляваў. Гр.
МЯЛІЦА, -аў ж. Пасудзіна, у якой труць мак; макацёр. Гр. перан. зняважл. Галава. Куды гэту мяліцу суняш? Ні відно за табою нічого. Ст. С.
МЯЛЬНЯ м. і ж. Той, хто «меле», менціць языком; пустаслоў. Годзі малоць языком абышто. Ні слухайця вы мяльню гэтаго. Гр.
МЯНЦЯ (мяньця і мянта) ж. Лапатачка для вастрэння касы; мянташка. Мянцёю як ні пацягняш — ні хоча касіць. Гр.
МЯРНІЧЫ м. устар. Землямер, каморнік. Ст. С.
МЯРЭЦ, -рца м. устар. Мярцвяк, нябожчык. Плача, як па мярцу. Гр.
МЯШЧАНКА, -аў ж. Жыхарка мястэчка, горада. Была калхозьніца, а цяпер мяшчанка, ў Зэльві жывеш. Св.
Н
НАБАСАНОС прысл. На босую нагу (без анучы, панчохі). Набасанос уступіся ў боты і бяжы, кап позно ні было. Кр.
НАБАСЯКА прысл. жартаўл. Набасанож. Хай набасяка пасе, рас чаравікі парваў. Гр.
НАБАХАЦЬ, -аю, -аяш зак. незад. Наліць
78 👁