Валовік, а, м.—гриб волнушка. Цэлы кошык назьбіроў адных валовікаў. В. Старына. Валодаць, дзс.—владеть. Ён ня валадоя ні рукамі, ні нагамі — усё атабрала яму. В. Старына. Валок,лка, м.— сено или др. трава, скатанные в одно место по длине участка в виде вала. Скачайма віку ў валок. Сена хай сохня у валку. В. Старына. Валока, і, ж.—надел земли в 18, 20 и 30 десятин, смотря по качеству земли. Вінцэсь мая валоку зямлі. В. Старына. Валосьсе, я, н. зб.—волосики у зерновых хлебов. Дзе ета ты наброўся так валосься? В. Старына. Валоў,-вы, прм. — бычачий. Валоў хвост. Валовая шкура. Валовая вока. В. Старына. Валоўнік, а, м. — хлев для волов. Валоўнік раскідалі, абы валоў німа. В. Старына. Валочнік, а. м.—владетель „валокі“ земли. Нечага раўніцца табе да валочніка. В. Старына. Валтузіць, дзс. — тормошить. Вэнь парасюк валтузіць пасьцелку. В. Старына. Валуй, я, м. — нес‘едобный гриб грязноватого цвета, похожий на сыроежку. Альжбета, ня ведаючы, набрала целы кошык адных валуёў. В. Старына. Вальц, а, м.—вальс. Дзеўкі панавучваліся скакаць вальца. В. Старына. Вальцаваць, дзс. — приготавливать пшеничную муку первого сорта на валиках. Буду вальцаваць муку. В. Старына. Вальцоўка, і, ж.—пшеничная мука первого сорта, приготовленная на валиках. Добрая мука—вальцоўка. В. Старына. Валэндацца, дзс. — таскаться, яшкаться. Нечага табе валэндацца з ім. В. Старына. Валюг(х)аццa, дзс.—итти раскачиваясь. Валюгаяцца, ік мядзьведзь. В. Скрыль, Пух. р. Ідзе мядзьведзь памаленьку, валюхаяцца. Валюхаяцца, ік вутка. В. Старына. Валяк, а, м.—большой зоб. Курыца добра набіла валяк. В. Старына. Валяцца, дзс. — опрокидываться. Валяяцца ат ветру.— находиться брошенным без присмотра. Боты валяюцца па хаця абы-дзе. В. Старына. Валяшчы, прм. — валяющийся, неходкий (товар или предмет вообще). Купіў валяшчы тапор. В. Старына. Вандраваць, дзс.—расхаживать, путешествовать. Ужо будзя цылы вечар вандраваць па суседзях. В. Крамяні, Пух. р. Ванітаваць, дзс.—рвать от тошноты. Нешта ванітуя дзіця. В. Старына. Вантрабянка, і, ж.—колбаса, выделанная из внутренностей — печени, лёгких и пр. Печань із парсюка пойдзя на вантрабянку. В. Старына. Вантробы, аў, мн. (антробы, вантроб‘е) — внутренности животного или человека. Куды іх дзець, хіба вон выкінуць вантробы. В. Старына. Каб с цібе антробы вытрыбушыла! В. Раўнапольле. Сьміл. р. Каб тваё вантроб‘я парвала! В. Крамяні, Пух. р. Ванцак, у, м. — падучая болезнь. Каб цябе кінаў ванцак! В. Запярыньне, Пух. р. Вапельня, і. ж. — место добычи извести. Пашлі на заработкі ў вапельню. В. Старына. Вапна, ы, ж. — известь. На комін шмат пайшло вапны. В. Старына. Вар, у, м.—кипяток. Маўчы, ато, варам аблею, ік сабаку! В. Старына. Варавацца, дзс. (польск. warować się)—остерегаться. Раз правучыць, дык боляй будзя варавацца етак рабіць. Ідзе варуючыся, каб ніхто ня бачыў. В. Старына. Варажыць, дзс.—ворожить. Пайду к гадалца варажыць. В. Старына. Варанец, нца, м.—вороная лошадь. Запрэглі варанца. В. Старына. Вараны, прм.—вороной. Наш конь вараны. В. Старына.