Балабаніць, дзс.—говорить громко (о пустяках). Балабаніць на ўсю хату, аж глушыць. В. Старына. Балазе, прс.—хорошо что. Жаруць яблыкі, балазё шмат селята ё іх. В. Раўнапольле, Сьміл. р. Балазей, прс.—хорошо, лучше. Балазей Васільку: яму сынэ памогуць. В. Старына. Баламут, а, м.—интригант. Слухай ты, што баламут еты нагаворыць. В. Старына. Баламутка, і, ж.—интригантка. От дзе баламутка: зьвяла людзей, а тыя сварацца. В. Старына. Баламутня, і, ж.—интрига, совращение. Якая ета проўда: адна баламутня. В. Старына. Баламуціць, дзс.—1) мутить. Ня баламуць вады.—2) интриговать. Ходзіць ды баламуціць людзей. В. Старына. Балахон, а, м.—балахон, широкая верхн. одежда. Надзеў нейкі балахон, аж я йспужоўся. В. Старына. Балацяны, прм.—болотный. Балацяная сена ня вельма што статак есьць. В. Старына. Балбатаць, дзс.—1) кричать свойственно индейскому петуху. Іньдзюк балбоча.—2) говорить чепуху, неразборчиво. Балбоча, чорт ведая што, ік п'яны. В. Старына. Балбатуха, і, аг.—насмешл., говорящий неразборчиво, как индейский петух. Балбатуха ета набалбоча табе абы чаго. В. Старына. Балван, а, м.—1) истукан, идол. Кітайцы дык моляцца балваном.—2) в бранном смысле—дурак., Балван ты атмулёваны! В. Старына. Балванка, і, ж.—бревно, предназначенное для шпал. Такі воз наклоў балванак, аж конь чуць запёр у Рудзенск. В. Старына. Балвацца, дзс.—баловаться. Балваяцца, ік маленькі. В. Старына. Балдавешка, і, ж.—переносно, дурак. Балдавешка ета нічога ня цяміць. В. Старына. Балесьць, і, ж.—болезнь. Прычапілася нейкая балесьць да дзіцяці: ўсё хварэя ды хварэя. В. Старына. Балець, дзс.—болеть. Баліць нешта мая галава. Ня чапай; баліць. В. Старына. Балея, і, ж.—низенькая деревянная лохань из клёпок; служит для мойки белья и купаньня. У балеі добра паласкаць плацьця. Пакупала дзіця ў балеі. В. Старына. Баліць, дзс. безас.—больно. Ці саву аб пень, ці па саве пнём, дык саве ўсяроўна баліць. Прык. В. Запярыньне, Пух. р. Балота, а, н.—кроме непосредственного знач.—большая грязь вообще. Сянакос—адно балота. В. Старына. Балотца, а, н.—небольшое болото. Коні павялі на балоцца. В. Старына. Балоціна, ы, ж.—заболоченное место; весьма топкое болото. Такая балоціна, аже ня ўлезьці. В. Старына. Балтаць, дзс.—болтать. Даволі лішняя балтаць. В. Крамяні, Пух. р. Балтыш, а, м.—палка, которой заганяют рыбу в сеть (в „трыгубіцу"). Заганяй рыбу балтышом. В. Лядцо, Пух. р. Баль, ю, м.—бал. Німа к чаму ладзіць таго балю. Ведама багатыр, выдумаў баль спраўляць. В. Старына. Ба(э)лька, і, ж.—балка. Канюшыны наклалі (ў пуні) аж пад бальку. Прутке ўваткнулі пад бальку. В. Старына. Шмат пяску насыпалі на столь, аж бэлькі пагнуліся. В. Вострава, Сьміл. р. Бальніца, больніца, ы, ж.—больница. Аткачоўся ў бальніцы тыдні два. У больніцу схадзі, калі зубы баляць. В. Старына. Бальшавізма, ы, ж.—большевизм. Ціпер настала бальшавізма. В. Старына. Бальшун, а, м.—старший брат в семье. Бальшун ўсё пахапоў, а меншым нічога ня пакінаў. В. Старына.