Саладзей, прс. в. ст. — слаще. Саладзей ня трэба, і так салодка. В. Старына.
Саладкаваты, прм. — сладковатый. Вада троха саладкаватая. В. Старына.
Саладуха, і, ж. — кулага. Калі вы яе паясьце ету саладуху, што навадзілі паўцэбра?! В. Старына.
Саламя, я, н. — солома или кострика, накладываемая на гребень соломенной крыши, чтобы не было течи. Вецяр саламя ўзаддроў іс страхі. В. Старына.
Саламяны, прм. — соломенный. Саламяная страха ашчэ крапчэй, ік якая йз гонтаў. В. Старына.
Салапаты, прм. — выговаривающий „с“ вместо „ш“, служит бранным. Сьцерва ты салапатая! В. Старына.
Салапач, а, м. — тот, кто говорит „с“ вместо „ш“. Ой салапач! ня скажа шапка, а сапка. В. Старына.
Салапяка, і, ж. — ротозей, с глуповатым видом. От салапяка: пазірая й ня бачыць! В. Старына.
Солодкій, прм. — сладкий. Ня будзь ні горкі, ні салодкі, бо горкага праплюююць, а салодкага праглынуць. Прык. В. Загай, Пух. р.
Салома, ы, ж. — солома. Саломаю аблажылі прызбу на зіму. В. Старына. Саломаю агню ня затушыш, а вадою ня падпаліш. Прык. В. Белае, Пух. р.
Сальнік, а, м. — торговец салом. Сальніку прадоў свайго парасюка. В. Старына.
Салянка, і, ж. — солонка. Падай соль у салянца. В. Старына.
Самавол, а, м. — своевольник. Ведама, самавол: што хоча, то й робіць. В. Старына.
Самаволка, і, ж. — своевольница. Ці-ж самаволка цібе паслухая: ты казала ня йці, а яна пашла гуляць. В. Старына.
Самадзелак, лка, а, м. — самодельная вещь. Еты ложак самадзелак. В. Старына.
Самапасам, прс. — без присмотра. Пусьцілі коні самапасам, дык яны пашлі па 'ўсох. В. Старына.
Самапрадка, і, ж. — прялка. Зламаласі к чорту самапрадка прадучы! В. Крамяні, Пух. р.
Самапраўства, а, н. — самоуправство. Самапраўствам спасьцілі атаву. В. Старына.
Сама раз, прс. — как раз в меру. Вот ета сама раз: чарку-дзьве выпіў і досыць. В. Старына.
Самасейка, і, м. — 1) самосейка — дикий полевой мак. Аткуль ён узёўся еты самасейка на градах — здаецца-ж добрым макам сеяла. — 2) внебрачный ребенок. Еты хлапчук самасейка: ніхто ня ведая, хто яго бацька. В. Старына.
Саматканец, нца, м. — юбка из сукна домашнего изделия. Надзела саматканяц, дык шмат цяплей. В. Старына.
Саменькі, прм. — ласк. самы. А той саменькі чалавек, што вы кажаця. Каб твая саменька маці спухла. В. Старына.
Санёчкі, чак, мн. — санки, салазки. Зрабіў дзецям санёчкі коўзацца. В. Старына.
Сапачываць, дзс. — покоиться (об умершем). Няхай яго душачка са сьвятымі сапачывая! В. Старына.
Сапляк, а, м. — 1) сопливый, возгривый. Сапляк ты, падатры ты свае соплі! — 2) слабосильный подросток, мужчина. Сапляк сам, а бярэцца за такую работу! В. Старына.
Сапроўды, прс. — действительно, подлинно. Сапроўды, братка, яно-ж так! В. Старына.
Сапсавацца, дзс. — похудать, стать хуже на вид. Наша малоя нешта троха прыхварэла, дык і саўсім сапсавалася. В. Старына.
Сапсаваць,-цца, дзс. (прм. сапсованы) — испортить,-ться. Сапсавоў етакі кавалак дзерава!.. Добры быў гэблік, але сапсавоўся. Сапсована долата, — нельга ім выдзяўбаць дзіркі. В. Старына.
Сапсець, дзс. — состариться, как собака. Сабака сапсеў ужо — трэба зьвесьці куды. Сапсела баба. В. Старына.
Сапці, дзс. — сопеть, тяжело дышать. Аж ня можа сапці. В. Старына.
77 👁