Мязга, і, ж.—мезга, камбий. Ік ня было чаго есьці, дык елі даўней мязгу з яловаі кары. В. Старына. Мяккі, прм. (пам. (мякінькі, прс. мякка) — мягкий. Добры, мяккі сяньнік. Мякінькая булка. Любіць, каб смашна есьці да мякка спаць. В. Старына. Мякчэй, прс. в. ст.—мягче. Мякчэй сьцялі пасьцель. В. Старына. Мяла, а, н.—1) пест. Даць яму кія й мяла—і таго ашчэ мала. Прык. В. Старына.—2) глупец, тупица. Мяла ты дурноя; ты-ж ня тоя робіш! В. Старына. Мяліца, ы, аг.—большой глупец, тупица. От нейкая мяліца: нічога ня панімая, хоць ты яму ў лоб страляй. В. Старына. Мянёк, мянька, м. — рыба налим (Lota). Налавіў цэлаю торбачку мянькоў. В. Старына. Мянташка і, ж. — особый брусок для точения косы, состоящий из деревянной пластинки, по обе стороны которой наклеен точильный песок. Мянташка ня бярэ касы. В. Старына. Мянташыць касу, — точить косу „мянташкаю“, быстро потягивая последнюю по обе стороны острия. Касу трэба ўмець, як мянташыць. В. Старына. Мяньціць языком,—гл. Малоць языком. Меньціць баба языком ды й толька. В. Старына. Мяняць, дзс.—менять, обменивать, Хто мяняя, у таго хамут гуляя. Прык. С. Навасёлкі, Пух. р. Мярзьляк, а, м.—1) мерзлый предмет. Картопля—адны мярзьляке.—2) зябкий. Вой які мярзьляк: у кажуху і то яму холадна! В. Старына. Мяртвы, прм.—мертвый. Мяртвага зараз будуць прыбіраць ды класьці ў дамавіну. В. Старына. Мяртвых вялікдзень,—день радоницы. На мяртвых вялікдзень пойдам на могілкі. В. Старына. Мясіць,-цца, дзс.—1) месить в обыкн. знач. Пара дзяжу мясіць. Цяжка месіцца цеста. —2) мять кого кулаками, ногами. Падаброў пад сібе ды давай мясіць кулакамі. Месіць яго ботамі. В. Старына. Мясьціна, ы, ж.—место. Добрая тут мясьціна: жыць можна. В. Старына. Мятліца, ы, ж. — полевица обыкнов. (Agrostis vulgaris L). Мятліца—хлебу палавіца, а званец—хлебу канец. Прык. С. Навасёлкі, Пух. р. Мятлюк, а, мятлік, а, м. — мятлик обыкнов. (Poa trivialis L) и луговой (Poa pratensis L). Пара ўжо касіць на кургане: мятлюк сохня. На ялавіня мятлік парос. В. Старына. Мятнушка, і, ж.—вербейник (Lysimachia vulgaris L). С. Навасёлкі, Пух. р. Мяцеліца, ы, ж.—1) мятель. Усхадзілася вялікая мяцеліца—2) танец. Дзеўкі пашлі скакаць мяцеліцу. В. Старына. Мяшанец, нца, м.—человек, родившийся от родителей разных наций. Аджаніўся на цыганца — дзеці будуць мяшанцы. В. Старына. Мяшаць, дзс.—1) смешивать. Ня мяшай ўсяго ў вадну кучу.—2) пахать вторично. Пара ўжо мяшаць на ячмень.—3) мешать в работе. Ня мяшайця мне, дзеці! В. Старына. Н. На; наце, выкл. — на, бери; возмите. На, йзьзеш дульку. Наця вам ваша, і ня хочу вас боляй знаць. В. Старына. Наабіраць, дзс. — 1) начистить картофеля. Набіралі картоплі на вячэру. — 2) нарвать вишен и пр. Набіроў вішань з гарняц. В. Старына. Наадварот, прс. — наоборот. Натварот надзеў сіваму каню вобрыць. В. Старына.