Курашчуп, а, м. — насм., мужчына, досматривающий курей и вообще ведущий по хозяйству женскую работу. Курашчуп еты сядзіць дома, нідзе й ня пакажацца. В. Старына. Курашыцца, дзс. — гл. Кураць. Дрова ніяк ня загарацца, усё курашацца. В. Старына. Курва, ы, ж. — проститутка, потаскуха (ругат.) Гуляя з нейкаю курваю. В. Старына. Курвель, я, м. — развратник. У Рыгора рэдкія зубы — будзя курвель. Нар. прым. В. Старына. Курка, і, ж. — курочка. Сягоньня тры куркі з яйцом. В. Старына. Курняў! выкл. — мяу. Кот крычыць: курняў! курняў! В. Старына. Курняўкаць, дзс. — мяукать. Кот курняўкая: на двор просіцца. В. Старына. Куродым, у, м. — дым, идущий с печки или очага на избу. Нарабілі куродыму поўну хату. В. Старына. Куросадня, я, н. — куриный насест. Куры пазьлятал с куросадня. Каб хоць якоя зрабіць курам куросадня, ато німа на чом садзіцца. В. Старына. Курта, ы, ж. — 1) куртка. Дзе мая курта: трэба надзець. — 2) насм. неудачливая девица. Із гурту выбраў курту. Прык. В. Старына. Куртаты, прм. — куцехвостый. Сабаку абрэзалі хвост, — дык ціпер ходзіць куртаты. В. Старына. Курчыць,-цца, дзс. (полёнізм. korczyć, замест корчыць) — гнуть, ломать, мять. Ня курч мае шапкі. — 2) сжиматься. Курчыцца, ік сабака ат холаду. В. Старына. Курыва, а, н. — кисет с табаком, „крэсівам" и „губкаю". Падай курыва, ато ўжо надаела касіць. В. Лядцо, Пух. р. Курыная сьляпата, — 1) болезнь глаз. У Тэклі курыная сьляпата, дык нічога ня разьбірая, дзе чырвоная ці якоя. — 2) цветок лютик едкий (Ranunculus acer L). Курыная сьляпата ўжо цьвіце. В. Старына. Курэць, дзс. — куриться. Папёр, аж пыл курыць. В. Старына. Кусьлівы, прм. — весьма кусающийся. Мухі ў пятроўку кусьлівыя. Кут, а, м. — красный угол в избе. Госьці селі на куце. Лезь даляй, у кут садзіся. В. Старына. Кутас, а, м. — кисть в поясе или в шнурке. Падпяразоўся поясам с кутасамі. У пояса німа аднаго кутаса. В. Старына. Куток, кутка, м. — угол. Бязьмен вісіць у кутку. В. Старына. Кутрыжка, і, ж. — ком снега. Шпурнуў у твар кутрыжкаю. В. Старына. Куў, дзс. скар. — сокр. кажу; употр. очень редко. Я табе куў, што етак. В. Старына. Кухан, а, м. — булка в виде лепёшки, с углублением в средине сверху, посыпанная маком. Усе грошы выдаў на газу, ня будзе за што дзецям купіць і кухана. В. Старына. Кухар, хра, м. (польск. kufer, з ням. Koffer) — сундук. Цэлы кухар адзежы наскладала. В. Старына. (Пр. Купар). Кухар, а, м — повар. Даўней ён у дваря за кухара служыў. В. Старына. Куцьця, і, ж. — 1) сочельник: Прынясі сена на куцьцю (чтобы ставить на нем горшок с кутьей). — 2) каша из ячменных круп. Ат куцьці ні пайці, ні схрапці, і на поля ні зайці. Прык. В. Дайнава, Пух. р. — 3) насм. малоповоротливый. Куцьця ты, жывей ты варушыся! В. Старына. Кучаравы, прм. — курчавый. У яе кучаравыя валасэ. В. Старына. Кушнерка, і, ж. — меховая шапка. Надзеў шапку кушнерку. В Старына. Куштаць, дзс. — узнавать посредством зубов (стукая о них) крепость яйца. Ня давай яму куштаць майго яйца, каб ведаў, ці крэпкая. В. Старына. Кэрпацца, дзс. — копошиться. Кэрпаяцца цэлы дзень у хаця. В. Старына.