Каморнік, а, м.—землемер. Прыедзя каморнік дзяліць зямлю. В. Старына. Камуністы, ага, м. (пам. камунісьцік)—коммунист. Запісаўся ў камуністыя. Наш Рыгор—камунісьцік. В. Старына. Камы, оў, мн.—каша из бобов с картофелем. Нашы ўжо стаўклі камы. В. Матарова, Сьміл. р. Камэда, ы, ж.—комедия. Камэда з ім—ды й годзя! В. Старына. Камэта, ы, ж. — комета. Кажуць, будзя йці камэта с хвастом ды зачэпіць зямлю. В. Старына. Камяк, а, м.—ком. Мука ўся ў камякох. В. Старына. Камяніца, ы, ж. — каменный дом. От багаты купец: выстраіў дзьве камяніцы. В. Старына. Камяня, і, ж. — кочерга. Даў яму камянёю па нагах. В. Запярыньне, Пух. р. Камярдзёлак, лка, м. — крепыш. Хлопяц здаровы, ік камярдзёлак, В. Старына. Камячыць,-цца, дзс. — мять,-ться. Давай камячыць на яго кулаке. Адзежа валяяцца ды камечыцца. В. Старына. Канавод, а, м.—главарь шайки. Злавілі ўсіх баньдзітаў з іх канаводам. В. Старына. Кананьне, я, н. — издыхание. Німа на цібе ніякага кананьня! В. Старына. Канаплянішча, а, н. — земля, бывшая под коноплей. На канаплянішчы парабілі грады. На канаплянішчы босы ня пойдзяш: атразу нагу прабадзеш. В. Старына. Канат, а, м.—гл. Бужаўка. Выразаў дубцоў на канаты. В. Старына. Канаць, дзс.—испускать последнее дыхание, служ. бран. Каб ты каноў так! Аж каная: ня можа даждацца. В. Старына. Канвэрт, а, м. — конверт. Прышло нам пісьмо ў сінюм канвэрця. В. Старына. Канечня, прс. — конечно. Канечня, трэба етак зрабіць. В. Старына. Каніна, ы, ж.—1) лошадёнка. Добрая была каніна, але ваўке задавілі. — 2) лошадиное мясо. Татары дык ядуць каніну. В. Старына. Каноплі, канапель, мн. — конопля (Cannabis sativa L.). Куры выграблі ўсе каноплі. Выскачыў, ік с канапель усяроўна. В. Старына. Канпрэс, у, м. — компрес. Хвораму на галаву палажылі канпрэс. В. Старына. Кантар, а м.—еврейский певчий в синагоге. Шлёма астоўся за кантара. В. Старына. Канун, а, м.—опресноки, порезанные на кусочки и обмоченные в сладкий растертый мак, — едят во время поминок. Вынь сьвечку с кануна ды давай, няхай людзі ядуць. В. Старына. Кануць, дзс. — пропасть без вести. Прапоў чалавек, ік у воду каноў. В. Старына. Канцыляра, ы, ж. — канцелярия. Пісар сядзіць адзін у канцыляры. В. Старына. Канчаньне, я, н. зб.—жители окраин в деревне. Тыя канчаньня прывялі к нам коні пасьціць. В. Старына. Канчар, канчук, а, м.—отрезок веревки, шнура, доски. Атарвоў канчар вяроўкі. В. Скрыль, Пух. р. Нейкім канчуком завязоў мех. Каб папасьці дзе які канчар дошкі. В. Старына. Каньдзідат, а, м.—кандидат. Сідара выбралі ў каньдзідаты. В. Старына. Канюх, а, м.—1) конюх. Уперад ён служыў у дварэ за канюха. — 2) торговец лошадьми. У канюха вымяняў сабе каня. — 3) птица (Buteo). Канюх крычыць на дождж. В. Старына. Канюшына, ы, ж.—клевер посевный или красный (Trifolium pratense L.). Урдзіла добрая канюшына. В. Старына. Канюшынішча, а, н. — 1) земля, бывшая под клевером. Канюшынішча такоя цьвёрдая, што адным канём яго й ня ўзараць.— 2) жнивье клевера. Чыста ўсе