Чалавек страляе, а чорт кулю носіць. 21 Часам і разумнага трэба перасцерагчы. 49 Часам і сляпы на дарогу навядзе. 196 Часам чалавек сам сабе горшы непрыяцель. 50 Час — лепшы / найлепшы / добры лекар / доктар. 171 Час — не конь: не падгоніш, не спыніш. 181 Чорнага сабаля не вымые ні мыла, ні вада. 18 Чорную душу і залаты язык не схавае. 123 Чорны мак, ды смачны, белая рэдзька, ды горкая. 144 Чорт чорта пазнаў і на вячэру пазваў. 190 Чужая болька не баліць. 163 Чужая бяда вучыць. 112 Чужая пахвала як гром грыміць, а самахвальства смярдзіць. 143 Чужое бачыць пад лесам, а свайго не бачыць пад носам. 165 Чужое дабро бярэ за рабро. 142 Чужое ўзяць — сваё згубіць. 160 Чужое ўсягды вочы коле. 142 Чужую хату тапіць — свае вочы сляпіць. 166 Чуў звон, ды не ведае, дзе ён. 15 Чуў, што звоняць, да не знае, у якой цэркві. 15 Чым больш маем, тым больш хціўшымі бываем. 142 Чым больш маеш, тым больш жадаеш. 142 Чым галей, тым смялей. 129 Чыя душа часнаку не ела, тая пахнуць не будзе. 103 Чыя сіла, таго і права. 84 Ш Шапка на галаве расце. 108 Што баліць, пра тое і буду гаварыць. 16 Што было, быльнягом зарасло. 170 Што было, тое сплыло. 170 Што галава, то (і) розум. 43, 48 Што глухому музыка. 140 Што два, то не адзін. 43 Што двор, то нораў. 28 Што дразду па чужому гнязду. 163 Што дурны папсуе, тое і разумны не паправіць. 45 Што злавіў у рукі, тое дзяржы. 55 Што каму рупіць, той тое і жупіць. 16 Што край — то абычай, што сяло — то навіна. 28 Што край — то абычай, што сяло — то нораў, што галава — то розум. 28 Што летам збярэцца, тое падбярэцца. 53 Што маем — не шануем, а як страцім — плачам. 26 Што мінула, тое не вернецца. 170 Што мужык прыносіць мяшком, то гаспадыня выносіць гаршком. 92 Што пасееш, тое і пажнеш. 78 Што па той чэсці, калі няма чаго есці. 105, 129 Што раз, то бліжэй да смерці. 36 Што робіць воўк, тое і ваўчаняты. 40 Што скора, то і не спора. 180 Што слёзы — раса. 137 Што сталася, тое не пераменіцца. 180 Што стары гаворыць на глум, тое малады бярэ на вум. 86 Што ўмеем, тое за плячыма не носім. 67 Што ў мудрага на думцы, у дурнога на языку. 49 Што ўсяму міру, тое і бабінаму сыну. 26