Ходзіць ціхенька, а думае ліхенька. 27 Ходзіць цішэй вады, ніжэй травы. 25 Хоць гарам гары. 164 Хоць еш крапіву ды салому, але пры дому. 167 Хоць крычы, хоць не крычы, а быць Пахому такому. 21 Хоць такі-сякі мужчына, абы дровы і лучына. 92 Хоць трава не расці. 164 Хоць трэсні, сініца, не ўзляцець жураўлём. 22 Хоць у шалашы, абы мілы па душы. 88 Хоча выдраць з вулля мёду і каб не ўкусіла ніводная пчала. 68 Хоча і ў пост аскароміцца, і ў святыя трапіць. 68 Хочацца смачнага есці, а зарабіць не хочацца. 68 Хочаш есці калачы, дык не сядзі на пячы. 74 Хочаш многа знаць — трэба мала спаць. 44 Хочаш прыяцеля страціць, а ворага нажыць — грошы пазыч. 94 Хто аглядаецца, той не каецца. 52 Хто апарыўся малаком, той і на халодную ваду дуе. 57 Хто багата абяцае, той мала дае. 12 Хто багат — усім брат, хто ж нічога не мае, таго ніхто не знае. 128 Хто высока лятае, той нізка сядае. 174 Хто высока нос задзірае, той на лобе гуз набівае. 37 Хто вязе, таго і паганяюць / на тым едуць. 79 Хто гаворыць — сее, хто маўчыць — жне. 7 Хто гарэлку любіць, той сам сябе губіць. 148 Хто гоніць, той здагоніць. 73 Хто дае, той сам мае. 82 Хто да сонца ўстае, таму Бог дае. 75 Хто даўняе паміне, той ліха не міне. 208 Хто дзяцей балуе, вяроўку ім на шыю гатуе. 88 Хто дурнем нарадзіўся, дурнем і памрэ. 159 Хто жыве без запасу, той гіне без часу. 186 Хто за сто работ бярэцца, ніводнай не зробіць. 72 Хто з грашыма, той і пан. 131 Хто змоладу ўзвычаіўся красці, той і пад старасць не мусіць перастаць. 106 Хто каго любіць, той таго чубіць. 87 Хто каго нагне, той таго і паб'е. 84 Хто кажа на глум, а ты бяры сабе на вум. 52 Хто куры краў, у таго і рукі трасуцца. 153 Хто любіць арбуз, а я — Кацярыну. 157 Хто любіць выпіць, а я — новыя боты. 157 Хто людзям дабра жадае, той і сабе мае. 83 Хто мала жадае, той многа мае. 83 Хто многа жадае, (той) нічога не мае. 52, 145 Хто мяняе, у таго хамут гуляе. 24 Хто на каго яму капае, той сам у яе ўваліцца. 78 Хто нарадзіўся ваўком, той лісою не стане. 20 Хто нарадзіўся, той і паміраць мусіць. 30 Хто не бачыў гора, таму шчасце не прынясе радасці. 46 Хто не бачыў новага, і старому дзівіцца. 186 Хто не беражэ малое, у таго вялікага не бывае. 61 Хто не еў печані, той і вантробе рад. 186 Хто не зведаў горкага, не пазнае і салодкага. 115 Хто не рызыкуе, той не мае. 110 Хто не чыніць ліхога, таму не страшна нічога. 104 Хто пад'еўшы кладзецца, таму сала завядзецца. 75 Хто пад'еўшы не аддыша, таго Бог за свінню запіша. 75 Хто паношанае адзенне выкідае, у таго новага не бывае. 61 Хто піша, хлеб арэ, хто барануе — зямелька ўсіх зраўнуе. 32