222. Куды варона ляціць, туды яна і глядзіць. Ром., Зап., III, 222. Вар.: С. Маісеенка, 1965, Жлоб. 13.3.25. 223. Адна варона з кола, другая на кол. І. Курбека, 1961, Докш. 13.9.7. 224. Сарока шчакечыць — гасцей кажыць. Нос., 154; Дуб., 56. а) Сарока шчабеча — госця жджэ. Fed., 272. б) Сарока шчабеча — госць будзе. Ляцкий, 39. 225. Недарам сарока шчабятала, гасцей казала. Нос., 96. Вар.: Нос, Слов., 108. 226. Калі зязюля закуе на голае дзерава, то будзе голад. Fed., 355. 227. Кукавала зязюлька на голы лес: не возьмець дзеўкі ані бес. Крэмнеў. 228. Кукуля кукуе, што свайго гнязда не мае. Мін.-Мал., 1970, 162, Пух. 229. Ластаўка дзень пачынае, а салавей канчае. Махнач, 24; Сцяшк., 597, Іў. 230. Як ячмень высыпаў — салавей удавіўся. К. Кабашнікаў, 1973, Бых. 8.73.73. 231. Салавей пяе, да хлеба не дае. Сержп., 46. 232. Не вялік кулік, ды ўсё ж такі птушка. Ахрым., 42. 233. Знаець кулік свае балота. Нос., 50. 234. Цалаваў каршун курачку да апошняга пёрушка. І. Хаўратовіч, 1951. Кругл. 13.8.4.