461. Мужык і гора перахітрыць. Г. Шымко, 1967, Навагр. 13.10.21. 462. Мужыку розум прыходзе па шкодзе. Ляцкий, 21. 463. Хоць мы і дурні, а ўсё ж разумней часам васпана. Ляцкий, 54. 464. Што ўложыць хам, таго не выйме і пан. Аним., 265; Шейн, II, 483; Dybow., 19; Сержп., 19, 60. а) Што ўкладзець хам, не выймець і пан. Нос., 190. 465. Мужык вачам не верыць. Г. Прытычанка, 1960, Карм. 13.3.29. 466. Мужык вачам не верыць, пакуль не памацае пальцам. М. Грынблат, 1968, Смал. 467. Мужык не мядзведзь, а мяса аб'есць. І. Сагарава, 1950, Браг. 8.1.35. 468. Селянін толькі і чуе — дай: богу — на свечку, цару — на падаткі, ксяндзу — на аплаткі. Хрэстам., 219. 469. Праўду кажуць — сабачае жыццё мужыка: пан не дае, бог не дапамагае, а самому зарабіць няма дзе. Хрэстам., 133. 470. Мужык з бядою ў згодзе. Г. Прытычанка, 1960, Карм. 13.3.29. 471. Паноў радасць збірае, а мужыкоў — гора. Янк., 62. 472. Пан з панам пазнаецца, а мы ўсе такі ў бядзе. Шпил., 172. Вар.: Янк., 70. 473. На то й мужык, каб працаваў. Fed., 192. 474. Калі мужык здароў, дак у яго сем паноў. Нос., 64.