а) Тошчаму жывату і пушынка па нутру. Нос., 164. 629. Галоднаму і пушынка (пушнінка) — малінка. Нос., 26; Сержп., 37. 630. Не спіцца, калі хлябок сніцца. М. Грынблат, 1970, Лаг. 631. Галоднаму асцюлькі (асцюкі) не колюцца. Нос., 26; Дуб., 11; «Зорка»; Янк. М., 30. 632. Галодныя зубы асцюкоў не чуюць. Fed., 360. 633. І ў хлебе ёсць мякіна. Сержп., 53. 634. З мякінай лёгка хадзіць, ды цяжка ногі валачыць. Ляцкий, 13. 635. Ух, ела баба пух, а дзед мякіну; еш, баба, еш, я цябе не пакіну. Крэмнеў. 636. Душка не птушка, мякінаю не адбудзеш. Нос., 40. 637. Мякіна пушыць, а чысты хлеб сушыць. Нос., 82. 638. Хоць чорная папа, ды поўная лапа. І. Курбека, 1961, Докш. 13.9.7. 639. Хлеб дае рогі, а голад ногі. Дуб., Нар., 1. 640. Хлеб і вада — няма галада. Fed., 52. а) Калі есць хлеб да вада, нету галада. Нос., 63; Fed., 53. б) Хлеб, соль і вада, то няма галада. Булг., 177. 641. Калі есць хлеб і вада, то не бяда. Czeczot, 110; Шпил., 182; Dybow., 10. а) Пакуль ёсць хлеб ды вада — гэта не бяда. А. Махнач, 1952, Уздз. 13.10.15; Сах. Вар.: Зах., 251.