352. Надвое бабка варажыла, а ў адно месца палажыла. Fed., 13. 353. Варажба як стральба: куда паляціць, туды і загрыміць. Добр., Смол., 16. 354. Хто варажыць, таму галавою налажыць. Ром., Зап., III, 221. Вар.: Fed., 326; Сержп., 26; Мат. ГТ. а) Хто варожыць, сваім наложыць. Дуб., 70. Вар.: Нос., 176. б) Хто варожыць, той галаву паложыць. Ром., Бел., I, 313. Вар.: Сержп., 91. в) Датуль варажыла, пакуль галавою налажыла. Fed., 296. г) Хто варажыў, той галавою налажыў. Fed., 326. 355. Балазе таму жыць, чыя бабка ўмееиь варажыць. Нос., Слов., 13. а) Добра таму жыць, каму бабка варажыць. Сержп., 138. 356. Згарэла хіжка, згарэла кніжка, нечым варажыць. Нос., 48.