Старонка 88
◀ / 766 ▶
ВЫДАТНЫЙ, прил. Легкій на выдачу, тороватый. Не будзь ни скупъ, ни дужо выдатный. ВЫДАТОКЪ, тку, с. м. Выдача. Выдатокъ грошей, хлѣба. 2) Расходъ. Выдатковъ-то много, а прибытку мало. ВЫДАЦЬЦА, см. Выдавацьца. ВЫДЖКГАЦЬ, сов. гл. д. Джкгаць*). Высѣчь. Выджкгай его хорошенько, нехай не своволиць. ВЫДЖКГНУЦЬ*), однокр. гл. д. Джкгаць, джкгнуць; перен. Высказать рѣзко. Выджкгнувъ ему всю правду въ вочи. ВЫДЖКГНУЦЬЦА, сов. гл. возвр. Джкгацьца. Удариться больно. Выджкгнувся лбомъ объ притолку. ВЫДЗЁВБЫВАЦЬ, сов. Выдзевбаць, гл. д. 1) Выклёвывать. Выдзёвбываць, выдзевбаць ямку въ мясѣ. 2) Выдалбливать. Выдзёвбываць, выдзевбаць дзирку на гребельно. 3) перен. Надоѣдать насмѣшками. Выдзёвбываць, выдзевбаць вочи. ВЫДЗИРСТВО, а, с. ср. Грабительство различными притѣсненіями. Выдзирство чиниць урядники, послѣднюю корову беруць сь пуни. ВЫДЗЫБАЦЬ, баю, сов. Выдзыбаць, гл. д. Извлекать съ трудомъ изъ непріятнаго положенія. Попався, а цеперь выдзыбай его, якъ хочешь. Выдзыбали таки изъ некрутъ. ВЫДЗѢЛИВАЦЬ, сов. Выдзѣлиць, гл. д. 1) Назначать долю чего, выдѣлять. Выдзѣливаць часць наслѣднику. 2) Отдѣлять кого изъ семейства, назначая долю. Женатаго брата выдзѣливаюць, выдзѣлили на новое хозяйство. ВЫДЗЮБАЦЬ, сов. глагола д. Дзюбаць. 1) Тоже, что Выдзевбаць. Выдзюбаць вочи. 2) Выпить не разомъ. Выдзюбали цѣлый штофъ горѣлки. ВЫДЗЯЖИЦЬ, сов. глагола д. Дзяжиць. Высѣчь розгами. Его треба выдзяжиць за гето. ВЫДЛУБАЦЬ, см. Выдлубываць. ВЫДЛУБЫВАЦЬ, сов. Выдлубаць, гл. д. 1) Выдалбливать. Выдлубываць, выдлубаць пазъ въ шулѣ. 2) Выковыривать. Выдлубываць, выдлубаць червей. ВЫДМУХАЦЬ, гл. д. сов. в. 1) Сдуть. Выдмухаць пыль. 2) Вздуть. Выдмухай огню. ВЫДОВБИЦЬ, см. Выдавбиваць. ВЫДОРГАЛО, сов. гл. безл. Доргаць. Вырвало рвотою. Усё выдоргало, што зъѣвъ. ВЫДРА, ы, с. ж. 1) звѣрекъ Mustela lutra. 2) общ. р. перен. Смотрящій выпуча глаза, дерзкій. Выдра гетый усюдыхъ подглѣдзиць. См. Выдрѣць. ВЫДРАПЫВАЦЬ, сов. Выдрапаць, гл. д. 1) Выцарапывать. Выдрапываць, выдрапаць вочи. 2) Выдирать. Медзьвѣдзь выдрапываець, выдрапавъ пчолы, медъ. 3) Высвобождать. Выдрапываць руки, лапы. ВЫДРАПЫВАЦЬЦА, сов. Выдрапацьца, гл. возвр. Высвобождаться откуда. Кошка выдрапывацца, выдрапалася изъ засадки. Выдрапався изъ бѣды. ВЫДРУКОВАНЫЙ, прич. стр. отъ д. глагола Выдруковаць. Отпечатанный. Выдруковаая книжка. ВЫДРУКОВАЦЬ, сов. гл. д. Друковаць. Отпечатать. ВЫДРѢЦЬ, сов. Повыдрѣць, гл. ср. 1) Дѣлаться храбрѣе, смѣлѣе, живѣе. Хлопецъ выдрѣець, повыдрѣвъ, якъ дали выгоду. 2) сов. Развыдрѣць. Становиться дерзкимъ, много о себѣ думая. Што богацѣець, то выдрѣець. Побогацѣвъ и развыдрѣвъ. ВЫДУБАСИЦЬ, сов. глагола д. Дубасиць. Наказать дубьемъ или палкою, отдубасить. Выдубасили хорошенько по плечамъ, нехай не крадзець. 2) Выговорить. Я ему усё выдубасивъ. ВЫДУКОВАНЫЙ, прич. стр. отъ д. глагола Выдуковаць. Выученный, образованный. Выдукованый хлопецъ. Паничъ нашъ добре выдукованъ. ВЫДУКОВАЦЬ, кую, сов. глагола д. Эдуковаць. (Лат. educare). Выучить, образовать въ наукахъ. Усихъ дзѣцей выдуковавъ хорошо, уси людзьми стали. ВЫДУКОВАЦЬЦА, сов. глагола возвр. Дуковацьца. Образоваться въ наукахъ. Въ школахъ выдуковався и ставъ великимъ человѣкомъ. ВЫДЫЛИКАЦИЦЬЦА, сов. гл. возвр. Дыликацицьца, съ противнымъ значеніемъ. Изголодать отъ разбора въ пищѣ. Якъ выдыликацицца, и печеной рѣдзьки зъѣець. ВЫДЫХАЦЬ, сов. Выдыхнуць, гл. ср. Искореняться, издыхать. Выдыхай, выдыхни ты отъ моей головы. Выдыхнешъ, покуль мене возмешъ. ВЫДЫХЛЫЙ, прил. Искорененный. Отъ выдыхлыхъ мышей смуродъ въ хацѣ. ВЫДЫХНУЦЬ, см. Выдыхаць. ВЫЕКОТАЦЬ, сов. глагола ср. Екотаць, въ д. знач. Выстрадать стенаніями. Выекотаешъ усе, чимъ ты насъ обидзѣвъ. ВЫЕНКАЦЬ, сов. глагола ср. Ёнкаць, въ д. знач. Выпросить съ плачемъ. Выенкавъ у пана збожжа на прокормъ. ВЫЕНЧИЦЬ, сов. гл. д. Ёнчиць. Вымучить. Выенчили сознаніе. ВЫЖАРИЦЬ, сов. гл. д. Жарить. Нещадно ударить чѣмъ либо гибкимъ. До криви выжаривъ лозиною. ВЫЖЕБРОВАЦЬ, рую, сов. глагола ср. Жебровацъ, въ д. знач. Выпросить. Выжебровацъ хлѣба на зиму. Идзи въ міръ, може што выжебруешъ. ВЫЖЕЛЪ, жла, с. м. Выжликъ, гончая собака. ВЫЖЕНЯЦЬ, сов. Выженуць и Выжениць, гл. д. Выгонять. Выженяюць зъ бацькинаго двора. Я твою злосць выжену изъ цебе. Якъ пойду я коло краю, Выженю сокола съ гаю. Изъ пѣсни. Коли цебе отсюль выженуць? ВЫЖИВАЦЬ, сов. Выжиць, -живу, гл. д. 1) Выслуживать. Пятый годъ выживаю у его на службѣ. Пяць лѣтъ выживъ. 2) гл. ср. Оживать. Мухи выживаюць отъ мороза. 3) Оставаться въ живыхъ послѣ сильной болѣзни. Отъ холеры выживаюць рѣдко. Хибо чудомъ выживецъ. ВЫЖИВЁННЕ, я, с. ср. 1) Пропитаніе. Худое выживенне по гарцу муки въ недзѣлю. 2) Оживленіе. Выживенне мухъ послѣ зимы. ВЫЖИВИЦЬ, см. Выживляць. ВЫЖИВИЦЬЦА, см. Выживляцьца. ВЫЖИВЛЁННЕ, я, с. ср. Прокормленіе. Хлѣба тольки на выживленне. ВЫЖИВЛЯЦЬ, сов. Выживиць, гл. д. Прокармливать. Померли бъ зъ голоду, коли бъ не ты насъ выживлявъ, выжививъ. ВЫЖИВЛЯЦЬЦА, сов. Выживицьца, гл. возвр. Прокармливаться. Выживляйся, якъ хочешь, съ такою семьею. Выживився, ходзючи по міру. ВЫЖИГАЦЬ, сов. глагола ср. Жигаць, въ д. знач. Обѣгать. Выжигавъ уси дворы. ВЫЖИГАЦЬЦА, гл. возвр. сов. в. Выбѣгаться, захотѣть ѣсть послѣ многаго бѣганья или гулянья. Выжигався, захоцѣвъ ѣсць. *) Здѣсь дж сливаются въ одну букву, равно какъ и кг въ Латинское g.
Нават дробная праўка будзе карыснай. Не стаўце знакі націску, каб словы лепш знаходзілася праз пошук.
83 👁
◀ / 766 ▶