ДЫФЕРЭНЦЫЯЛЬНАЯ ЛЕКСІКА Г. М. Аляксейчык З ДЫЯЛЕКТНАЙ ЛЕКСІКІ ВЁСКІ МАЛЫЯ ВЕРАБ'ЕВІЧЫ НАВАГРУДСКАГА РАЁНА Вёска Малыя Вераб'евічы (мясцовыя жыхары вымаўляюць Гараб'евічы, Гарабевічы) размешчана за 15 км ад Навагрудка каля шашы на Любчу. Побач, за нешырокім каналам, — Вялікія Вераб'евічы. Старыя людзі кажуць, што іх вёска заснавана ў XVIII ст. і ўпамінаецца ў даўнейшых кнігах пад назвай Малыя Верабейкі. Навакол вёскі няма ні лясоў, ні рэк, ні азёр, адны палі, таму жыхары вёскі называюць сябе палянамі. Яны спрадвеку займаліся земляробствам і не ведалі амаль ніякіх рамёстваў. З гэтай прычыны ў мясцовай гаворцы пераважае сельскагаспадарчая і прадметна-бытавая лексіка. АБАДНЯ, АБВАДНЯ ж. Тонкая вяроўка, якой прыціскаюць сена на возе. Абадня — гэта танчэйшая вяроўка, якой абводзяць вос, каб не растрасаласё сёно. АБЁРДНІЦЫ мн. Дошчачкі для замацавання трысцінак у бёрдзе. АБЛАВУХА ж. Мехавая круглая мужчынская шапка. Трэба аблавуху добрую купіць, а то галава баліць. АБЛЕІЦЬ зак. Палажыць леі на штаны. Добро п было аблеіць штанэ, а то зусім падраліся. АДЫМАЧ м. Ануча, якой бяруць гаршкі, чыгуны з печы. Адымачы брудныя і ў дзірках, выкіну і ўсё. АПАТНЕЦЬ зак. Запацець. Вокны зусім апатнелі. АШУРАК м. Падгарэлы хлеб. Распанеў ты, браток, ашурка не з'еў. БАЙДАЛО м. і ж. асудж. Балбатун, выдумшчык. Як ехздзіў я ў Асташын, такі байдало папаўсё — усім надакучыў. БАРЭЛКО м. пагардл. Таўстун. На яе мужыка кажуць барэлко, бо ён вельмі тоўсты, аж брытко глядзець.