Г. У. Арашонкава
У СЛОЎНІК НАРОДНАЙ МОВЫ
У падборку ўключаны дыялектныя словы розных семантычных груп, запісаныя ў час дыялекталагічнай экспедыцыі 1973 г. у вёсцы Пасека Старадарожскага раёна.
АВАД м. Авадзень. Авад укусіў.
АГАЛАДАЦЬ зак. Згаладацца. Чаго плачаш? Агаладаў, дак, мо, жывот баліць?
АДЗЕРЖЫНАВЫ прым. Зрэбны. Нашыла рубашак з адзержынавай поттычкай.
АДЗЕРЖЫНЫ мн. Зрэбнае палатно.
АПАЛІНЫ мн. Палова, мякіна.
АСТАДОЛІЦЦА зак. Падужэць, паправіцца, паздаравець. Дала яму парашка і астадоліўса.
АСТРОЎ м. Прыстасаванне, пры дапамозе якога лазяць на дрэва. Ёлку сьсякуць с суччамі, ачэшуць адну сторану, дзе менш сукоў, а другую, дзе больш, аставяць — ёто гавораць у нас астроў. Лазяць па ім пчол глядзець на дзераве.
АСЬПІЦАВАЦЬ зак. Уставіць рэбры ў кош. Асьпіцаваў кашэль, цяпер буду заплётаць.
АСЬЦЁН м. Ражон. На полудзень пяклі пастушкі сало на асьні.
АСЯНІНА ж. Авечая воўна, якую стрыглі ўвосень.
АТОРАК м. Папярочныя барозны ў канцы загона. Дзе конь не даходзіць, тады ўпоперак аралі, гэто аторак.
БЛУЗЬНІЦЬ незак. Гаварыць абы-што.
БРЫЖ м. Выступ на коміне, куды кладуць запалкі, мыла.
БРЫЗГОЛЬ м. Цвёрды снег у выглядзе круп. Бальшы брызголь пайшоў.
ВЕРАБЕЙКА м. Усякая дробная птушка. Гілікі гэто такія краснапузенькія верабейкі.
81 👁