Старонка 116
◀ / 289 ▶
не, выкарыстоўваюцца замест падвалін. Подрубы тут хутко погныють, нызко, сыро, пудошлы б хыба шчо з ольхы, а ліпш за всэ поставыты пустакы. ПУСТЫНЯ м. і ж. Пусты, распушчаны чалавек. Однэ слово — пустыня, і вправы на ёго нэмае, і нычого з ім нэ вдієш. Шчо з ею говорыты — пустыня. Ай, пустыня вона, сама собі жытку загубыла. ПУТЮ-ПУТЬ-ПУТЬКА! Падзыўныя выгукі для курэй. ПУШКА ж. Пачак для запалак. ПХЫНЬКАТЫ незак. Румзаць, хныкаць. Да нэ пхынькай, пхынькало, будэ тобі. ПЭКАР м. Дзіцячая гульня. У гурбу пэску втыкаецца цурка, ігракы збывають її кыйкамы, потом каждый з іх повынэн побігты за одвэдэную рыску за своім кынутым кыём і забраты ёго так, коб до ёго нэ доторкнувса пэкар — сторож цуркы, іначэй він станэ пэкаром.— Тодось, будэш граты в пэкара? — А хто пэкаром будэ? — Надокучыло, всэ в пэкара і в пэкара, давай в хованку пограемо. ПЭЛЮТКА ж. Ягадзіца. Так роспанахав садно, шчо аж пэлюткы світяцца. ПЭЛЮШКА ж. Пялёнка. Пойду пэлюшкы праты. ПЭЧАЙКА ж. Пякотка. Здосвыта пэчайка пэчэ, а тут ныдэ нэма соды. ПЫЦЯТЫЙ прым. Мардаты, пухнашчокі. РУМЯНОК, РОМАН м. Рамашка. Румянок різный бувае: е румянок свынячый, дыкый, і е пахнючый. Ой, пойду ж я на гору, накопаю роману, хоч я сама нэхороша, хорошого пудману. РОШШЫВКЫ мн. Прошвы (у вязанні). РЭЙПЫНА ж. Драпіна. Подав руку, чорную, у рэйпынах, мусыть, в кузні робыть. РЭЧНЫЙ прым. Языкаты. Вэльмы ты рэчный став, дывы, коб нэ поламалы рогы. САДНО н. Задняя частка штаноў. САМОДІЛКОВЫЙ прым. Самаробны. Кэдысь, всэ було самоділковэ: ножі, ложкы, допіру, кажуть, знов за ім на базары ганяюцца. А тут дід зробыв і скрыпку самоділкову. СВЭНЫНЭЦ м. Свінушнік, загарадка для свіней. СІМЭНЬ м. Семя льну. СІЯЛНЫК м. Сейбіт, сявец.
Нават дробная праўка будзе карыснай. Не стаўце знакі націску, каб словы лепш знаходзілася праз пошук.
75 👁
◀ / 289 ▶