не, выкарыстоўваюцца замест падвалін. Подрубы тут хутко погныють, нызко, сыро, пудошлы б хыба шчо з ольхы, а ліпш за всэ поставыты пустакы.
ПУСТЫНЯ м. і ж. Пусты, распушчаны чалавек. Однэ слово — пустыня, і вправы на ёго нэмае, і нычого з ім нэ вдієш. Шчо з ею говорыты — пустыня. Ай, пустыня вона, сама собі жытку загубыла.
ПУТЮ-ПУТЬ-ПУТЬКА! Падзыўныя выгукі для курэй.
ПУШКА ж. Пачак для запалак.
ПХЫНЬКАТЫ незак. Румзаць, хныкаць. Да нэ пхынькай, пхынькало, будэ тобі.
ПЭКАР м. Дзіцячая гульня. У гурбу пэску втыкаецца цурка, ігракы збывають її кыйкамы, потом каждый з іх повынэн побігты за одвэдэную рыску за своім кынутым кыём і забраты ёго так, коб до ёго нэ доторкнувса пэкар — сторож цуркы, іначэй він станэ пэкаром.— Тодось, будэш граты в пэкара? — А хто пэкаром будэ? — Надокучыло, всэ в пэкара і в пэкара, давай в хованку пограемо.
ПЭЛЮТКА ж. Ягадзіца. Так роспанахав садно, шчо аж пэлюткы світяцца.
ПЭЛЮШКА ж. Пялёнка. Пойду пэлюшкы праты.
ПЭЧАЙКА ж. Пякотка. Здосвыта пэчайка пэчэ, а тут ныдэ нэма соды.
ПЫЦЯТЫЙ прым. Мардаты, пухнашчокі.
РУМЯНОК, РОМАН м. Рамашка. Румянок різный бувае: е румянок свынячый, дыкый, і е пахнючый. Ой, пойду ж я на гору, накопаю роману, хоч я сама нэхороша, хорошого пудману.
РОШШЫВКЫ мн. Прошвы (у вязанні).
РЭЙПЫНА ж. Драпіна. Подав руку, чорную, у рэйпынах, мусыть, в кузні робыть.
РЭЧНЫЙ прым. Языкаты. Вэльмы ты рэчный став, дывы, коб нэ поламалы рогы.
САДНО н. Задняя частка штаноў.
САМОДІЛКОВЫЙ прым. Самаробны. Кэдысь, всэ було самоділковэ: ножі, ложкы, допіру, кажуть, знов за ім на базары ганяюцца. А тут дід зробыв і скрыпку самоділкову.
СВЭНЫНЭЦ м. Свінушнік, загарадка для свіней.
СІМЭНЬ м. Семя льну.
СІЯЛНЫК м. Сейбіт, сявец.
75 👁