Старонка 33
◀ / 200 ▶
(штукамі) звычайна лічаць бялізну, калі яе мыюць. На рэццы як бачыш папаласкала дваццаць лаён. Хоць бы адно лайно сама памыла, а то ўсё наймая. ЛАХАЦЬ дзеясл., -ю, -еш, неперах., незак. Бегаць, хутка хадзіць (шукаючы што-небудзь). Дзе ён лахаў цэлы дзень? ЛАЦЬВЕЙ (лацвей) прысл. Ужываецца ў значэнні лепей, добра; што яму (ёй, табе, ім), чаму не (вучыцца, працаваць). Лацвей цяпер быць брыгадзірам. Параўн.: Цімошка прысеў, каб латвей запаліць падпалак... Я. Колас, Зб. тв., т. III, ДВБ, М., 1952, стар. 226. ЛІДАЙІК (лідаек) прысл. у значэнні выказніка. Моташна. Непрыемнае, пакутлівае адчуванне перад рвотай, пазыў на рвоту. Так лідайік было ат грыбоў, што чуць ня вырвала. Наеўся малін, аш лідайік стала. Чуць што зьесь — і лідайік. ЛІПАВАЧКА наз., ж., р. -і. Памянш. ад ліпаўка (гл.). У ліпаваццы соль стайіць. Гэта ліпавачка йішчэ паміць бацькі. ЛІПАЎКА наз., ж., р. -і. Бочка, выдаўбленая з ліпы (не з клёпак). Адной ліпаўцы гадоў пат сорак было й згарэла. ЛІПЕЦЬ дзеясл., -пл-ю, -п-іш, неперах., незак. Аб чымнебудзь, што ледзь трымаецца і вось-вось можа разбурыцца, паваліцца. Чуць ліпіць частакет (гл.), скора саўсім заваліцца. Параўн.: Было відаць, што тут ліпелі Да часу людзі і не дбалі, Гразі ніколі не знімалі, Рабіць парадку не хацелі. Я. Колас, Зб. тв., т. IV, ДВБ, М., 1952, стар. 50. ЛІСІЦА наз. ж., р. -ы. Ліса, лісіца. ЛІСІЦА. Тоўстае круглае палена, якое кладзецца на сані (упоперак) для перавозкі бярвення. Яно зь лісіцай і саням здаравей. ЛЫНДАЦЬ дзеясл., -ю, -еш, неперах., незак. Бадзяцца, швэндацца, хадзіць без справы, ухіляючыся ад занятку. Прыедзіць дамой і лындая па вуліцы. ЛЫНДЫ наз., р. -аў. Ужываецца ў фразеалагічным словазлучэнні біць лынды — лодарнічаць, бадзяцца. ЛЫТКА наз., ж., р. -і. Задняя частка галёнкі, ніжэй калена.
Нават дробная праўка будзе карыснай. Не стаўце знакі націску, каб словы лепш знаходзілася праз пошук.
78 👁
◀ / 200 ▶