МАТЭРЫЯЛЫ ДЛЯ ДЫЯЛЕКТНАГА СЛОЎНІКА ГОМЕЛЬШЧЫНЫ * Х (працяг, пачатак гл. у папярэднім выпуску) ХРУШЧЫК м., кул. хрушч. Бяры еж хрушчык. Мая маці добра пячэ хрушчыкі (Кароткавічы, Жлоб.); Спячы на снеданне хрушчыкаў (Паганцы, Светл.+Асарэвічы, Браг.; Баравікі, Светл.; Валахоўшчына, Браг.; Вуглы, Галоўчыцы, Нар.; Дзяржынск, Заходы, Лельч.; Любань, Марозавічы, Б.-Каш.; Меркулавічы, Чач.; Мормаль, Жлоб.; Піркі, Браг.; Цешкаў, Нар.). ХРЫБЕТНІК м., анат. хрыбет. У свінні ўвесь хрыбетнік у гразе (Ручаёўка, Лоеўск.); Дзядзька калом перабіў ваўку хрыбетнік (Баравікі, Светл.+Антонаўка, Гом.; Дзям'янкі, Добр.; Залессе, Чач.; Неглюбка, Ветк.; Тураў, Жытк.; Холмеч, Рэч.; Юравічы, Калінк.). Параўн. хрэб. ХРЫП м. горла. Узяў яго за хрып і давай калаціць (Чаплін, Добр.). ХРЫПЕТКІ толькі мн. вантробы. Ён упаў з хаты і адбіў сабе хрыпеткі (Антонаў, Ельск.). Параўн. хрыпці ў 2 знач. ХРЫПЕЦЬ незак. рыпець. Як хораша хрыпіць снег пад нагамі (Стаўбун, Ветк.). ХРЫПЦІ толькі мн. 1. Кашаль. У мого старого такіе хрыпці велікіе, што ек стане хрыпаць, то отзываецца нешто ў сярэдзіне (Беразнякі, Жытк.). 2. тое, што хрыпеткі. Так білі яго, што хрыпці адбілі (Махновічы, Маз.). * Матэрыялы для слоўніка падрыхтавалі: Н. А. Старасценка (літару Ц), С. Г. Крупенька, А. А. Парукаў (Ч), В. А. Ляшчынская з удзелам В. В. Шур (распрацаваў 28 слоў) (Ш), А. А. Станкевіч, Н. А. Старасценка (Э, Ю, Я).