Старонка 82
◀ / 106 ▶
ГУСЦЕЧА ж., толькі адз. гушчар. Во гусьцеча — ні праехаць, ні прайсці (Карма, Добр.). Параўн. гушчэча. ГУТАЛКА (гутаталка) ж. арэлі. Зачапі за баньку лейцы, вазьмі дошку — будзе гуталка (Пясчанікі, Жытк.); На агародзе мой зрабіў дзецям гутаталку (Рудня, Жытк.). ГУТАТАХАЦЦА (гутатацца) незак. калыхацца. Як дзеўкі козлы зьдзелаюць, калышуцца і песьні пяюць, гутатахаюцца (Прыбар, Гом.); А тады на бярэзіну ўскочыла і давай гутатацца (Барталамееўка, Чач.). ГУШЧЭЧА ж., тое, што гусцеча. Вядзе іх у гушчэчу да ў тхлань (Лучыцы, Петр.). ГЭСТЫ займ. гэты. Сумна стала чалавеку ў гэстуй нетры (Лучыцы, Петр.). ГЭПНУЦЬ зак. ударыць. Да як усхапіў яго за грудкі, ды і гэпнуў аб зямлю, ажно змей па пояс у той ток урэзаўся (Навасёлкі, Петр.). ГЭРЧЫК м. прайдзісвет. Даўно знаюць гэткіх гэрчыкаў (Палессе, Чач.). Д ДАБІРКІ толькі мн. заканчэнне (уборкі лёну). У калхозе заканчываюць дабіркі, як студэнты прыяжджаюць (Зенькавіна, Карм.). ДАБІТНЫ прым. кемлівы. Ён дабітны такі быў: і плотнік, і хату паставіў (Баравікі, Светл.)/пранырлівы. Ну і дзеўка вырасла: такая дабітная, ад усіх (Хальч, Ветк.). ДАБРАК м. баравік. Саб'е дабрак і не пабача (Ліпнякі, Лоеўск.); У нас усе збіраюць дабракі (Бабовічы, Гом.); У лесе многа дабракоў найшла (Капань, Рэч.). Параўн. дабрэк, добрык. ДАБРОЧЫ прым. дыхтоўны. Там пад Цёмным лесам сасняк даброчы (Піркі, Браг.). ДАБРЭК м. тое, што дабрак. Дабрэк — самы харошы грыб (Неглюбка, Ветк.). Параўн. добрык. ДАБЭРА ж. гатунак (бульбы). У скараспелцы вады болей, чым у дабэры (Быч, Карм.). ДАВЕЛЬНІК м. шыбенік. Давельніка знялі з віселіцы (Бабовічы, Гом.). ДАВЕСЦІ зак., перан. раззлаваць. Давядзеш ты мяне да таго, што шкуру спушчу (Баравікі, Светл.). ДАВІВАНКА ж. від верацяна. Я тры ручайкі зматала ў адну давіванку (Тонеж, Лельч.).
Нават дробная праўка будзе карыснай. Не стаўце знакі націску, каб словы лепш знаходзілася праз пошук.
77 👁
◀ / 106 ▶