ярасьць разпалася на дзьве формы: ярасьць і юрнасьць. Першае—ярасьць, утрымала паняцьце буйнасьці, палкасьці, жарчыстасьці, гарачнасьці, гранічачай з пахотлівасьцю; другое—юрнасьць, затрымала пры сабе выключна значэньне пахотлівасьці, „Хоць стары, але яры“ аб чалавеку старым, але яшчэ сільным і палкім. Ярыцца, знача—жарыцца, гарэць, кіпець. Пераяраны, перагарэўшы, пэрапылаўшы, перакіпеўшы. Ярун, яруха, ярны, у тымжа значэньні што і яры, але з адценкам, намякаючым на пахотлівасьць. Юрны, знача пахотлівы. Юрыцца, дурэць, бушаваць: „Бычкі Юраць“, „Юр бабу бярэ“, „На цябе юр напаў“ (прыклады з Насовіча 725 стр.). Выходзячы з вышэйсказанага, нашае слова Ярасьць будзе азначаць тое-ж самае, што лац. „Pasia“, ням. „Leidenschaaftlichkeit“, рас. „страсть“, польск. „namiętnosc“. Юрасьць жа тоя, што рас.—„похотливость“. ЯСЫР кіргізск. палон. ЯХОНТ, дарагі камень; карунд. ЯЧЭЯ, разгародка, клетачка воску; вузніца, вуза, вузаваты. ЯЧЭЙКА, вуземка. ЯЧМЕНЬ, ячмень, ячны, ячнік, крупнік з ячменных, ячных круп. ЯШМА, яспіс. ЯЩЕРИЦА, яшчарка, яшчар. ЯЩИК м. скрыня, скрынка, скрыначка. Ѳ. ѲVМІАМ м. цімвян.