БАСНЬ, БАСНЯ ж., выдуманае здарэнье; вымысл, павучаючае апавяданьне; блятка, байка, бліць, байчыць. БАСНОСЛОВНЫЙ, блятны, блечны. БАТРАК м. наемны работнік для сельска-гасп. работ; парабак (ад слова „рабіць“); найміт гаворыцца больш аб падзённым работніку; кумец і бабыль — работнік найчасьцей сямейны, які за сваю працу дастае кавалак зямлі і ардынарыю. БАУЛ м. італьян. доўгая, круглая, абітая скурай дарожная скрыня; скрыня з круглаватым векам; куфар. БАХВАЛ, хвалько, хвасько, хвасьціцца. БАХРОМА ж., махра, мохры, махрысты, мохрыцца. БАШКА ж. татар. галава. БАШЛЫК м. татар. шлык, каптур. БАШМАКИ м. татар. чаравікі, барлёчы, боцікі, камашы. БАШНЯ ж. высокая, раўняючы да вышыні будоўлі надбудоўка; вежа. Ой у полі ў полі вежа стаяла Мураваная, маляваная. (Крачк. 7 стр.). БАЮКАТЬ, усыпляць, кукобіць. Укукобіла дзіцятка, заснула ўжо. БДѢТЬ, човіць, чоўкі, чоўны, чукавы, які ня сьпіць, ня счыняе вачэй; чуйнасьць, чоўкасьць — свомасьць чоўкага. БЕДРА ж. верхняя палавіна ўсей нагі, часьць ад лагі (таза) да калена; чэраслы, кульшы, кумпякі. БЕДРОВАЯ КОСТЬ, кульшавая косьць, кульша, кічага. БЕЗАЛАБЕРНЫЙ, бязладны, нехлямяжы. БЕЗБОЖІЕ, ср. бязбожнасьць, бязбожніцкі, бязбожыць, бязбожнік. БЕЗБОРОДЫЙ, безбародзька, галамоўжа (ад „музы“ вусны), галамузды, галамуз.