ляе шчасьця ў жыцьці. Брыдкай кляцьбой кляне яго. Німа горшай як маскальская кляцьба: ад яе кожды раз зямля здрыгаецца. Кляты чорт. КЛЯТВОНАРУШЕНІЕ ср. крывапрысяжніцтва, крывапрысяжнік, крывапрысяжна. КЛЯУЗА ж. нямецк. прыдзірка, прычэпка, плёткі; каверза, каверзуе, каверзьнік-зніца. „Вярзьці“, „вярзе“—гаварыць нісянеціцу і „казіць“ псаваць, выкрыўляць. КЛЯЧА ж. конская самка, благая каняжка; кабыла, кабылка, кабіліца; кабылюк. Які-ж гэта конь, кабылюк дый толькі. КНИГА ж. кніга, кніжка, кніжыца, кніжачка; кніжнік, хто спанатруе кнігі, ачытаны, ведны чалавек ў кнігах; кніжня, кніжніца, бібліатэка, бібліатэчка; кніганос, хто працае ў разнос кніжкі. КНИГОПЕЧАТАНІЕ ср. друкарства. КНИГОПЕЧАТНЯ ж. друкарня, КНИГОПЕЧАТНИК м. друкар. КНИГОПРОДАВЕЦ м. кнігар. КНИГОПРОДАЖА, крама дзе прадаюць кнігі; кнігарня. КНИГОХРАНИЛИЩЕ, кнігахоўня, кнігахоўніца. КНИЗУ прысл. ўніз, да нізу. Зьверху ўніз. Ад верху да нізу КНИПЕЛЬ м. ням. зялезнае верацяно ў такарскім пастаўку; верацяно. КНОП м. ням. глухі кругаваты вузел на каццы вяроўкі; пятля. КНОПКА ж. ням. цьвячок з шырокай галоўкай; прысьціпка. КНУР м. не кладзены сьвінны самец; кнур, кнораз, лях (сьвіньню паросную называюць лёха). КНУТ м. тат. шнурок ці рэмень для сьцябаньня, навязаны на пруток пугаўе; пуга, пужка. А дзе мая раменнаа пуга! Пастуская ухватка сьцябаць сабак пугай. Бязь пугі конь не туровіцца. Падганяй каня ня пугай, а аўсом.