Мсцісл. Пойдзім у гэсты калодзіш зы вадой; тут выда лепшыя. Ушакі Чэрык. КАЛОДЗІСЬ, -я, м. Калодзеж, студня. Калодзісь дужа далёка, плоха зы вадою хадзіць. Нада выкыпаць свой калодзісь. Нільзя цяперь дыстаць біз вярёўкі вады с калодзіся: выга пылумалысь. Арцёмаўка Міласл. КАЛОДКА, -і, ж. Калодка, невялікі адрэзак бервяна. Пыдай яму пад ногі калодку. Бяседавічы Хоцім. Пасоб-ка ты мне калодку атпіліць. Пірагова Мсцісл. КАЛОША, -ы, ж. Калоша, штаніна. У Зыхара ў штынах адна калоша пырвалася. Гібалы Касцюк. КАЛОШНЯ, -і, ж. Калоша, штаніна. Пашыў штаны, што калошні валочуцца. Ельня Краснап. КАЛОШЫ, -аў, мн. л. Галошы. Я купіла сабе новыя калошы на бацінкі. Хоцімск. КАЛОЦЬ, дзеясл. Калоць. Калоў дровы, дык аськялёнык пыпаў у вока. Хвёдараўка Краснап. КАЛПАК, -а, м. Валеная шапка, лямцавая [войлачная]. Што гэста нашы мужчыны калпакі насіць сталі, і галовы і ногі ў валянкі адзяваюць. Барысавічы Клім. КАЛПЫК, -а, м. Гарэлка ў лямпе. Нада купіць новый калпык у лямпу, ато етый сапсуўся і ланпа капціць. Слаўнае Мсцісл. КАЛУПАЦЬ, дзеясл. Калупаць. Ні калупай хлеба пальцамі, вазьмі нож ды атрэж. Рэкта Калініншчына. КАЛУПІНА, -ы, ж. Месца, выкалупанае ў чым-небудзь. Хто ета ўжу кашу браў з махоткі? Тут ужу калупіна, нехта ўжу кулупаў тут. Арцёмаўка Міласл. КАЛЫГЛУЗ, -а, м. Балаўны хлапец, шаланец. Дай добря калыглузу етыму. Хвёдараўка Краснап. Калыглуз етый нагу сабе разьбіў. Стары Дзедзін Міласл. КАЛЫСКА, -і, ж. Калыска, люлька. Дзіця сьпіць у калысцы. Кісялёва Буда Калініншчына. КАЛЬЦО, -а, н. Пярсцёнак. Згубіла я сваё кальцо нейдзя. Іванаўка Хоцім. КАЛЬЧАГА, -і, м. Кульгавы чалавек. Ён зваліўся з печы, як быў малый і астаўся кальчага на ўсё жыцьцё. Пірагова Мсцісл. Міхасю ў лесі нагу бервяном злымала, і цяпер ён ходзіць кальчагый. Барысавічы Клім. КАЛЬЧЫГА, -і, м. Кульгавы чалавек. Кальчыга кылдыгая. Хвёдараўка Краснап. КАЛЮЧКА, -і, ж. Дзіда, калючка. Падажджы, я калючку ў нагу зыгнаў, выцігнуць нада. Шумячы. КАЛЮЧЫЙ, прым. Калючы. Мост абведзены калючым дротам. Барысавічы Клім. Іжокіла — калючыя трыва. Новае Сяло Мсцісл. КАМЕДЗІЯ, -і, ж. Камедыя, смехатворная рэч. Во камедзія была! Мы жываты пынырвалі ат сьмеху. Арцёмаўка Міласл. КАМЕЛАК, -лка, м. Здаровы моцны кавалак дрэва. Вазьмі вось етый камёлак ды пыдлажы пыд вагу. Халдзееўка Калініншчына. Здаровы чалавек. Ета камёлак, а не чалавек, і хвароба яго не бярэць. Гібалы Касцюк. Хлопчык здаровы, як камёлак. Палуж Краснап. КАМЕЛЬ, -мля, м. Камель, пень. З старых хваёвых камлёў гоняць жывіцу. Барысавічы Клім. Камель усягды таўсьцей ад макушкі. Пірагова Мсцісл. КАМЕННЫЙ, прым. Каменны, зроблены з каменя. У етыга чылавека каменныя серца: прасі ні прасі — ні пыжалеіць. Даленшчына Крыч. КАМЕНЫК, -нка, м. Поўны крэпкі хлопчык, камёлак. Твой Іванька настыяшчый каменык. Хвёдараўка Краснап. КАМЕНЬ, -я і -мня, м. Камень. Лі дарогі ляжыць вялікій камень. Даленшчына Крыч. Як шурнуў ён камням у лужу, абрыскаў мяне ўсю. КАМЕНЬНЯ, -я, н. Каменне. Якоя ў нас поля! Пясок ды каменьня. Шарэйкі Касцюк. КАМЕНЬЧЫК, -а, м. Памянш. ад камень. Рыгор кінуў каменьчыкам у карову ды вока выбіў. Маляцічы Крыч. КАМІНКА, -і, ж. Каменка, печка ў лазні, зложаная з каменя. Паціху там тупый, ато камінку зываліш, дык зноў лазьні нільзя будзіць тапіць. Бяседавічы Хоцім. КАМІНЬ, -мня і -я, м. Камень. Ны нашым полі ляжыць вялізный камінь. Багацькаўка Мсцісл. КАМІСІЯ, -і, ж. Камісія. Прышла камісія аглідаць урыджай ны карню. Сохана Мсцісл. КАМЛЁМ, прысл. Хутка раптам. Аўціх камлём усхапіўсь, ік увідзіў, што конь у авёс пайшоў. Шумячы. КАМЛЁТ, -а, м. Спадніца-саматканка (з сукна з портам). Цётка надзела камлёт. Даленшчына Крыч. Усе дні ў камлёці ходзіць, хоць і летым. Касцюшкавічы Крыч. Андырак дыражэй зы камлёта. Кокатава Мсцісл. Ганна выткала сабе камлёт. Расна. У нас носяць камлёты з кыбатым. Шумячы. КАМЛЫШКА, -і, ж. Грудок, кавалак засохлай зямлі на ворыве. Барынываў-барынынаў, і ўсё роўна камлышкі зысталіся ніразьбітыя. Стары Дзедзін Міласл. КАМОК, -мка, м. Камлышка, грудок. Нада яшчэ раз бырынамі праехыць пы пахыці, ато камкі зьверху ліжаць нірасьцёртыя. Арцёмаўка Міласл. КАМОРА, -ы, ж. Камора, кладоўка. А плакыла вінныя чара ў віннаре, || А плакыла Ганутычка ў каморе. З нар. песні, М. Г. 33. КАМОРКА, -і, ж. Каморка, кладоўка. Схадзі, Янка, у каморку, сала прынясі. Новыя Капачы Мсцісл. Зынясі ета ў каморку. Горкі Краснап. Пакойчык. Янка адпачывае ў каморцы. Малюшын Краснап. Хворый ляжыць у каморцы. Шумячы. КАМОРНІК, -а, м. Каморнік, землямер. Каморнік абмерыў поля пыд сыўгас. Хоцімск. Каморнік ужо зямлю прыехаў мерыць. Краснаполле. Прыехаў каморнік мерыць зямлю. Сохана Мсцісл. КАМУНІСТ, -а, м. Камуніст. У яго сын камуніст. Радзівонаўка Мсцісл. КАМУШША, -а, н. зборн. Неразбітыя груды зямлі, камлыгі. Камушша цяжка скарадзіць, асабліва калі засохніць, тады іх ніяк ні разьбіць. Брылёўка Краснап.