ВІЦЕБСКАЯ ВОБЛАСЦЬ БРАСЛАЎСКІ РАЁН Карасіна (№ 5) Йа н'е па свайой вол'и вышла замуш — бац'ка аддаў. Мой муш, хай м'аккай будз'е йаму з'амл'ица, быў багаты, ал'е брытк'и и стары. Згул'аўшы было в'ас'ёл'л'е, думала разуму л'ишус'. Йа была прыгожайа стройнайа — гета ц'ап'ер старайа и в'иду н'а майу. Жыл'и мы з йим лагодна, н'а б'иў йон м'ан'е, йак гета было з майой с'астрой (йайе муш б'иў амал' што кажды дз'ен'). И што вы думайец'е, к'инула йана йаго; ц'ап'ер вышла замуш за другога и добра жыв'ец'. А муш мой пам'ор у вайну. Н'емцы спал'ил'и в'оску, и мы жыл'и у л'ес'е. У з'амл'анцы л'ажаў бал'ны, а сырас'ц', голат, холат, таму н'е ишло на папраўку и пам'ор. Н'емалоды ўжо быў. Жыву ц'ап'ер з малотшай дочкай, гадуйу ўнукаў. Вот унучку дз'ес'ац' гаткоў, а ўжо можац' кан'а запрагчы. Бац'ка скажац', а он и гатоў на ус'о. Залаты унучак. Запісана ў 1954 г. студэнтамі Мінскага педінстытута ад Я. Б. Зданкоўскай, 66 г. Купчалі (№ 7) Тутака н'е было прын'ата кл'ев'ир с'ейиц'. Н'ет у нас лонак*, кап атаву можна было кас'иц'. Гета дз'е зал'иўныйа лонк'и, а ў нас дз'ик'ийа. Кл'ев'ир ужо у прошлым годз'е пас'ейил'и тры г'ектары, у гетым — дваццац' шес'ц'. Заўчора мы в'анок став'ил'и. Йак йакуйу будын'ину роб'ац', и кал'и заканчвайуц' работу, дык в'анок став'уц'. Кал'и праватны будынак — дак хадз'айин, кал'и калхозы, то прытс'адац'ел' должън заплац'иц'. У нас дажынк'и роб'уцца. Запісана ў 1951 г. А. І. Жураўскім ад А. В. Мацеша, 56 г. Іланцы (№ 6) М'ел'н'ик м'еўшы трох сыноў, ал'е йим н'ашчасныйа случайи случал'ис'а. У аднаго ног'и паламаўшы. Жыў там пару м'ес'ицаў прыблуда Кас'иба. Адз'ин рас пашоў йон да бал'нога