ГАДАВАЦЦА, дзс.—выкармливаться. Сёлета ў нас гадуецца добрая цёлка (Пустынкі, Сен. р.). ГАДАВАЦЬ, дзс.—воспитывать, выкармливаць. Мы яго гадавалі, а ён нас пакінуў (Лук'янова, Сен. р.). Я бярусь гыдаваць рябёнка ды высімнаццаці гадоў. Будзім гыдаваць абаіх цёлак (Навікі, Віц. р.). ГАДАЛКА, ж.—гадалка, гадальщица. Мне так сказала гадалка (Баравыя, Куз. р.). ГАДАНЬНЕ, н. — 1) гадание. Дзяўчаты гаданьне распачалі, а хлопцы туды! (Падлазьнікі, Куз. р.); 2) молва, слух. Пра яго ўжо такое гаданьне йдзе, што ён бабздыр (Дварэцк, Чаш. р.). ГАДАСНЫ — отвратительный. За гэту гадасную работу ніхто ня возьмецца (Лужасна, Куз. р.). Пар. гідкі. ГАДАСЬЦЬ, ж.—подлость, гадость. Якую ён зрабіў гадасьць! (Гародна, Віц. р.). Пар. гідасьць. ГАДАЦЬ, дзс. — гадать. Чаго йдзеш да яе—ня ўмее яна гадаць! (Лужасна, Куз. р.); 2) думать, иметь намерение. Гадаў, што так будзе, ажно ня вышла (Косьцьева, Выс. р.). ГАДКА, ж.—1) молва, разговор. Хто ету гадку пра маю дачку пусьціў? (Асінаўка, Віц. р.); 2) мысль, суждение. Мая гадка, ні спраўдзілася (Іканкі, Чаш. р.). ГАДКІ—отвратительный, противный. Які ён гадкі! (Азярэцк, Сен. р.). ГАДУЛЬКА. ж. — говорунья. Наша бабулька—гадулька (Чырв. Зорка, Чаш. р.). ГАЖАНЬНЕ, н.—порча, скверная работа. Вэдзгаецца—ні работа, а гаджаньне (Сянно, Сен. р.). ГАЗА, ж. — керосин. Налей газы ў лямпу (Сташча, Чаш. р.). ГАЗЭТА, ж.—газета. Савеччы газэты (Гарадок, Гар. р.). ГАЗОЎКА, ГАЗЬНІЦА, ж.—коптилка, лампочка без стекла. Запалі газоўку (Ст, Сяло, Куз. р). Запалі газьніцу (Сташча, Чаш. р.). ГАДЗІНА, ж.—1) змея. Vipera berus L. Цяпер і ў лесе трохі гадзін (Заронава, Куз. р.); 2) плохой человек. Забіць гэткую гадзіну (Шарыпіна, Беш. р.). ГАДЗІНА, ж.—часы. Ну, калі і забавіся на гадзіну (Пушкары, Сен. р. . ГАДЗІНЬНІК, а, м.—часы. Дужа гадзіньнік сьпешыць (Бараўляны, Куз. р.). ГАДЗІЦЦА, дзс.—чувствовать отвращение. Як іна ні гадзіцца браць жабу у рукі! (Марудзенкі, Сір. р.). ГАДЗІЦЬ, дзс.—делать пакости. Колькі год ён нам гадзіць (Сянно, Сен. р.). ГАДЗІЦЬ, дзс. — угождать. Цяжка ўсім гадзіць—ня ўгодзіш, (Курына, Віц. р.). Яна табе годзіць (Мамойкі, Беш. р.). ГАІЦЦА, дзс. — заживляться. Валасень ня скора гоіцца (Пятніцкая, Беш. р.). ГАІЦЬ, дзс.—заживляць (рану). Табе трэба добра гаіць руку (Азярэцк, Сен. р.). ГАЙ, ю, м.—роща. Вядзі папасі каня ў гай (Дрыкольле, Куз. р.). Лі гайка праедзем (Рашотнік, Сір. р.). ГАЙДА, вкл.—нуте, нука. Гайда ў лес па бярвеньне! (Трыпутні, Сір. р.). ГАЙКА, ж.—гайка. Гайку ў каваля нада зробіць (Лужасна, Куз. р.).