ў жыцьці васілька (Красьніца, Чаш. р.). ВАСПАН, ВАСАН, а, м. — гражданин, сударь (вежливое обращение). Васпане мой, прыдзі да мяне (Пятніцкая, Беш. р.). А пачом, васан, продаеш аўчынкі? (Сялецк, Чаш. р.). ВАСПАНЯ, ж. — сударыня. А ты хвора схадзіць, васпаня? (Бараўляны, Куз. р.). ВАСТРЭЦЬ, дзс. — остреть. Колькі ні тачы — ні вастрэіць (Лужасна, Куз. р.). ВАСТРЫЦЬ, дзс. — острить, точить. До табе вастрыць тапор (Лужасна, Куз. р.). ВАСЬМІНІТОЎКА, ж. — скатерть, полотно ткавшееся в 8 «нітоў» (гл.). Васьмінітоўкі прадала, а дрыліхі засталіся (Берасьні, Беш. р.). ВАСЯМНАНЦАЦЬ — восемнадцать. А у мяне васямнанцаць авечык (Бараўляны, Куз. р.). ВАТОВЫ — сшитый на вате. Ватовым адзіялам накрываўся (Лёзна, Лёз. р.). ВАТОЎКА, ж. — поддевка на вате. Нехта украў мамкіну ватоўку (Азёркі, Беш. р.). ВАЎКАЛАК, а, м. — оборотень. Ён і ваўкалакам быў (Сянно, Сен. р.), ВАЎКАРЭЗІНА, аг. — годная только на с'едение волкам. Во, ваўкарэзіна — гані, а ня йдзець (Пяцігарск, Беш. р.). ВАЎКАЎНЯ, ж. — волчья яма (разумеется огромное холодное здание). Не хачу жыць у ваўкаўні гэтай (Сялец, Чаш. р.). ВАЎНЯНКА, ж. — волнушка. Lactarius torminosus Fr. Набраў ваўнёнак (Стралкі, Беш. р.). ВАЎРЭЦЬ, дзс. — сильно вспотеть. За гэты час так ваўрэў, што хоць выкручвай бяльлё (Азярэцк, Сен. р.). ВАЎСЮГ, а, м. — стальник. Ononis hircina Jacq. Во, ваўсюч разросься! (Бель, Выс. р.). ВАЎЧКІ, оў, м. — мытник. Pedicularis palustris L. Калі падарваўся — ваўчкоў запараных выпі (Лужасна, Куз. р,). ВАШАПРУД, а, м. — вшивец, вшивый. Вашапруд ты, паршывый! (Азярэцк, Сен. р.). ВАШЧЭЎНА, ж., ВАШЧЭЎЕ, н., ВАШЧОЎНА, ж. — овощи. У мяне вашчэўна вырасла сёлета добрая, добрая (Асавец, Беш. р.). Поўны гарод вашчэўя (Навікі, Беш. р.). Зрабіў бальшую памылку, што вашчоўну позна пасеіў (Заварацьце, Сен. р.). ВАШЫ — остальная семья. Ішоў тота каля плота пытаецца ў Засі ці дома вашы (Алексінічы, Сен. р.). ВАЮН, а, м. — вьюн. Misgurnus fossilis L. Ваюн закапаўся ў пясок (Падбярэзьзе, Віц. р.). Пар. уюн. ВАЯВАЦЬ, дзс. — воевать. А Міхалка яшчо доўга ваяваў зь імі (Застадольле, Сен. р.). ВЕДАМНЫ — известный. Ён у нас ведамны гіцаль (Лужасна, Куз. р.). ВЕДАНЬНЕ, н. — знание. Каб веданьне, што так будзе — ня робіў-ба (Лятоўшчына, Куз. р.). ВЕДАЦЬ, дзс. — знать. Балазе сказаў — буду ведаць (Пятніцкая, Беш. р.). Каб ты ведаў, як я сьнедаў (Цішкавіна, Сен. р.). ВЕК, а, м. — век, столетие. Праз вякі так цягнецца (Вядрэнь, Чаш. р.). ВЕКА, ж. — крышка. Векам закрыў ваду у дзежцы (Сьвеча, Беш. р.).