АШКАЛЁПАК, а, м.—осколок. Ашкалёпкам пускаецца, абузьнік! (Сухарукава, Аз. р.). Выніў з глазу ашкарлёпак (Мазалава, Куз р.) Пар. аскялёпак. АШКІРА, вкл.—оклик на овец Ашкыра ў хлеў (Ульлянавічы, Сен. р.). АШЛЯХЦІЦЬ, дзс.--побить, проучить. За гэтую шкоду цябе трэба ашляхціць (Ахрэмава, Куз. р.). АШОСЬЦІК, а, м.—передняя площадка устья кухонной печи. Пастаў гаршок на ашосьцік. (Застарыньне, Беш. р.). АШПАРЫЦЬ, дзс.—ошпарить. Ашпарыў руку гарачай вадой (Дзямідавічы, Чаш. р.). АШУКА, ж.—обман, надувасельство. Так не кажы — гэта ашука (Пятніцкая, Беш. р.). АШУКАНЕЦ, а. м.—обманщик. Ня купляй у яго—ашуканец! (Аксяньці, Чаш. р.). АШУКАЦЬ, дзс. — обмануть. Ён мяне на карове ашукаў (Лук'янова, Сен. р.). АШУКАЦЦА, дзс.—обмануться, ошибиться. Купіў каня, але ашукаўся (Пустынкі, Сен. р.). АШЧАЛОПАК, а, м.—выбой, ухаб. Засеў воз у ашчалопку (Вішкавічы, Чаш. р.). АШЧЭРЫЦЦА, дзс.—оскалиться. Як ашчэрыўся ён на мяне, аж душа ў пяткі пайшла (Азярэцк, Сен. р.). АШЧЭРЫЦЬ, дзс. — оскалить. А ён зубы калі ашчырыць, ды хвігу мне пад нос! (Пятніцкая, Беш. р). АШЧЭДНЫ—бережливый. Ашчэдны чалавек ня псуець дабра (Заронава, Куз. р.). АШЫЙНІК, а, м. — ошейник. Ашыйнік быў у нашага сабакі (Мішкава, Віц. р.). АЮС, вкл. — оклик на свиней. Аюс ў поля (Ульлянавічы, Сен. р.). АЯЙ, вкл. — удивление. Аяй, які ён бальшэй! (Азярышча, Аз. р.). Б. БАБА. ж.— жена. Мая баба пячэць пірагі (Гайдукі, Сур. р.); женщина. Гэта баба пашла ў горад (Бабінавічы, Выс. р.); бабушка. Сынок, пазаві бабу (Зайкава, Меж. р.); повитуха. Можа к табе на нарадзіны бабу гукнуць? (Дабрамысьль, Лёз. р.); чурбан для вбивания свай. Бяз бабы гэтага слупа ні паставіш (Расна, Сен. р.). БАБА-ЯГА, ж.— ведьма. Нейкая баба-яга набаражыла (Курашчаны, Сур. р.). БАБЗДЫР, а, м. — бабник. Аўдакім вялікі бабздыр (Сукрэмна, Сен. р.). БАБІН—принадлежащий бабе. Бабін андарак (Горбава, Лёз. р). БАБІНА, ж.— зерно бобу. Дай хоць адну бабіну (Берашоўцы, Беш. р.). БАБІНЬНЕ, н. — акушерство, повивальное искусство. Замалада пачала бабіньнем займацца (Сьцяпанавічы, Меж. р.). БАБІЦЬ, дзс.--принимать детей у роженицы. Я ў яго ўсіх дзяцей бабіла (Раманаўка, Сен. р.). БАБІЦЦА, дзс. — жениться. Дзеці ёсь — прышлося бабіцца (Дубнікі, Сен. р.). БАБКА, ж.--повитуха. Дрэнная бабка—памерла дзіця (Пры