Чаш. р.). Анёлыш на абразох нешта робіць (Макарава, Віц. р.). АНГЕРКА, ж. — верхняя длинная женская одежда из домотканного сукна. Яна пашыла сабе новую ангерку (Прыстоі, Чаш. р.). АНДАРАК, а, м.—1) верхняя шерстяная или полушерстяная юбка. Андарак надзень — цяпплей будзе (Стаішча, Чаш. р.); 2) вид верхнего пальто домотканного сукна. Апрані андрак на куртку (Патапенкі, Выс. р.). АНДАРАКІ, ж. — домотканное сукно или полусукно, чаще всего идущее на юбки. Пяць губак андракоў выткала (Пустынкі, Сен. р.). АНДАРАКОВЫ,—сделанный из «андаракоў» (гл.). Андраковых рубах ня бывае (Пустынкі, Сен. р.). АНЁЖ, АНЯЖ, АНЯГО, АНЯГО-Ж, АНЯГОНІ, АНЯГОЖЧЫ— 1) неужели, разве. Анёж не? (Макарава, Віц. р.). Аняж ты ня відзеў, што купляў? (Чарніца, Лёз. р.). Аняго ўжо паехалі? (Храпавічы, Куз. р.). Аняго-ж я дурны? (Асіпова, Аз. р.). Анягоні ужо нічога і ня будзе? (Янавічы, Сур. р.). Анягошчы ты будзеш кароў пасьціць? (Буднікі, Беш. р.); 2) верно, да Сяньні настаў маладзік?--Анягож, настаў сяньні! (Лёзна, Лёз. р.). АНІ, зл. – ні, даже. Далібог жа ня маю ані капеячкі! (Прыстоі, Чаш. р.). АНО, АНУ, зл. — пусть себе. Ано сабе й так будзе (Макарава, Віц. р.). Ану сабе! (Дубнікі, Сен. р.). АНУ, вкл. — досада. Ану яго к ляду! (Калышкі, Лёз. р.). АНУТКА, вкл.—нука. Анутка паедзім (Гарадок, Гар. р.). АНУЧА, АНУЧЫНА, ж.--онуча, портянка. Падай мне анучы—я буду абувацца (Горбава, Лёз. р.). Пастух згубіў анучыну (Чарнагосьці, Беш. р.). АНЦІЛІГЕНТ, а, м. — интеллигент. Ня руш яе—анцілігент! (Астроўна, Віц. р.). АНЦУЮД, а, м., лнк.— Непоседа, антииуда. Што ты ходзіш як анцуюд, усіх за нюшку табакі прадаеш? (Асіпова, Аз. р.). АНЦЫПАР, а, м.--черт (искаж. Люцифер). Ах, ты анцыпар няшчасны! (Сыварашкі, Куз. р.). АПАВЯДАНЬНЕ, н.—рассказ. Апавяданьнямі нас засыпаў (Казаноўка, Чаш. р.). АПАЛ, у м. — топливо. Апалу не дакупіцца. (Сяркуці, Сен. р.). АПАЛОЎ, а, м.—сковорада. На апалові жараць сала (Пачаевічы, Чаш. р.). АПАНАВАЦЬ, дзс. — 1) напасть, окружить. Мяне як апанавалі у лесе камары. (Навасёлкі, Сен. р.); 2) овладеть. Мяне ажстрах апанаваў (Азярэцк, Сен. р.). АПАНТАНЫ — бешенный. Ён дужа апантаны, (Азярэцк, Сен. р.). АПАСТАЛ, а м. — кожанный лапоть. Пастуху пашылі апасталы (Ст. Ранчыцы, Беш. р.). АПАСЬЛЯ — после. Я апасьля прыду. (Пустынкі, Сен. р.), АПАЎЗАЦЬ, дзс. — сползать. Пувязьлі Тэклічку, пувязьлі—аж яе панчошкі апаўзьлі (Дрыкольле, Куз. р.). АПЕНКА, ж.--опенок. Armillaria mellea Vahl (Agaricus melleus Fl. Dan). Пайдзем у лес у апенкі (Пустынкі, Сен. р.). Пойдзем з табой у апёнкі (Азярэцк, Сен. р.). АПЕЧАК, а, м. — деревянное основание кухонной печи. Апечкі нада новые (Доўгае, Беш. р.). АПІКУЛАТ, а, м.—скупец, скупой. У вёсцы Скріпкі ўсі апікулаты (Сінякі, Аз. р.).