СОБСКІ—собственный. Собскі мой конік, а яна лезець! (Шніці, Куз. р.). СОЙКА, ж. — сойка. Garrulus glandarius L. Сойку забіў у лесі (Лужасна, Куз. р.). СОМ, а, м.—сом. Silurus glanis L. Самы водзяцца в амутах (Падбярэзьзе, Віц. р.). СОНЕЙКА, н. — солнышко. Сонейка сьвеціць зырка (Казаноўка, Чаш. р.). СОН-ТРАВА — прострел. Pulsatilla patens Mill et P. vulgaris Mill. Сон-траву нашоў (Касачы, Лёз. р.). СОНЦА, н. — солнце. Сонца толькі што ўзыйшло (Яноўшчына, Беш. р.). СОНЬКА, аг.—сонливец. Янка такі сонька, увесь дзень сьпіць (Стралкі, Беш. р.). СОНЬКІ, ж.—беленькие пуховочки—цветочки на сырых местах. Eriophorum (?). Будзем ірваць сонькі (Асінаўка, Беш. р.). СОПКА, ж.—кочка. На нашай пожні многа сопак (Марцінкава, Куз. р.). СОПКІ—рассыпчатый. Сёлета бульба сопкая (Бікава, Сен. р.). СОПУХА, ж.—верх кухонной печи. Сьцірка над сопухай вісіць. (Вяжышча, Беш. р.). СОРАМ, у, м.—срам, стыд. Быў вялікі сорам (Доўгае, Беш. р.). СОРАМНА — стыдно. Сорамна табе вараваць (Бешанкавічы, Беш. р.). СОРЫЦЬ, дзс. — тратить, терять. Сораць дарэмна грошы (Гарывецк, Сен. р.). СОЎНЕНЬКА, н. — солнышко. Яшчэ соўненька была высока, як мы шлі з лесу (Чашнікі, Чаш. р.). Пар. сонейка. СОХІ, ж.—накрест вкопанные стойки. Сохі паваліліся (Стасева, Выс. р.). СОШКА, ж.—подпорка. Трэба запасьці сошак для саду (Вяжышча, Беш. р.). СПАВІВАНКА, ж. — веревка свитая из трех и более частей «рэдзяў» (гл.). Спавіванку добрую сплёў (Кашына, Віц. р.) СПАВІВАНЬНЕ, ж. — пеленание. Дзеці ня любяць спавіваньня (Бабінічы, Віц. р.). СПАВІВАЦЬ, СПАВІЦЬ, дзс.—пеленать, спеленаць. Мама спавівала дзяцёнка (Мамойкі, Беш. р.). Трэба спавіць дзяцёнка (Кузьміно, Сен. р.). СПАВІВІЧ, а, м.—пояс, которым пеленают ребенка. А йдзе спавівіч, спавіць Юрку? а? (Слабодка, Куз. р.). СПАГАДАЦЬ, дзс. — посочувствовать. Сыты па галодным не спагадаець (Глебаўск, Сен. р.). СПАГАДЛІВА — сочувственно. Мачыха да яго спагадліва адносіцца (Ухлё, Чаш. р.). СПАГАНЯЦЬ, дзс. — взыскивать. Трэба спаганяць даўгі (Чашнікі, Чаш. р.). СПАДАБАЦЦА, дзс. — понравиться. Дужа мне спадабалася гэта дзеўка (Гуліна, Сен. р.). СПАДАПЛЕЧЫЦЬ, дзс. — ударить. Яго кап спадаплечыў, дык бы ён ня цягаўся тут (Глебаўск, Сен. р.). СПАДКІ, аў, м. — наследство. Кузьнячыхіны спадкі асталіся (Навікі, Віц. р.). СПАДМАНУЦЬ, дзс. — обмануть. Яны нас спадманулі (Селядцова, Беш. р.). СПАДНІК, а, м.—СПАДНІЦА, ж.—юбка. Знасіўся спаднік (Расна, Сен. р.). Я надзела но