СІВЫ—сивый, седой. На печы сядзеў сівы дзед (Павульле, Чаш. р.). СІЛІТАВАЦЬ, дзс. — спешить. Ён сілітуіць гаварыць (Кр. Сяло, Беш. р.). СІЛКАВАЦЦА, дзс. — подкрепляться пищей. Сілкуйся, мая свацька, сілкуйся! (Губіца, Сір р.). СІЛКОМ — насильно. Сілком прывялі яго да агента (Пятніцкая, Беш. р.). СІЛО, н.—западня. Паставіў Мікола сіло і ўляцеў верабей (Санікі, Беш. р.). СІНЕЛЬНІК, а, м. — красильщик, делающий набойку. Сінельнікам доўга быў (Ісачкава, Аз. р.). СІНЬКА, ж.—бельевая синька. Паедзеш у горат, купі там сінькі (Хмары, Куз р.). СІНЮХА, СІНЮШЫНА, ж.— брюква. Brassica Napus L. f esculenta DC. Мы пасеялі сінюху (Пустынкі, Сен. р.). Трэба сінюшыну пасеч на капусту (Каверзіна, Меж. р.). СІНЯЦІНА, ж.— крашенное в синий цвет полотно. З сіняціны спаднік пашыла (Сьляпцы, Гар. р.). СІПАК, аг.—невежа. Так і сунецца сіпак, не ў сваё (Гравы, Сен. р.). СІПОНЬКА, ж.—супонь в хомуте. У хамуце сіпонька парвалась—нада новая (Косы, Віц. р.). Пар. супоня. СІРАНКА, ж.—спичка. Запалі сіранку! (Варашылы, Куз. р.). СІРАЦІНА, аг. — сирота. Бог сіраціну любіць, толькі долі не дае (Алексінічы, Сен. р.). СІРАЦІЦЬ, дзс.—сиротить, делать сиротами. Ні сіраці дробных дзетачак, ні губі мяне (Лужасна, Куз. р.). СІРБАЛІНІНА, ж. — ежевиковая лозина. На што сірбалініну зламаў? (Альгова, Віц. р.). СІСЬКА, ж. — сосок женской груди. Ці сьцець ён сіську? (Гарадок, Гар. р.). СІТА, н.—камыш. Scirpus lacustris L. За сітой ужо глубока (Луб'ева, Аз. р.). Сіта без лістоў, а чарот з даўгімі лістамі (Заронава, Куз. р.). СІТКА, н.—сито. Няма сітка свайго муку прасеяць (Застадольле, Сен. р.). СІРДАВО, н.—злоба. Сірдаво яго дужа даўгое (Даўгае, Беш. р.). СІТНІК, у, м. — ситный хлеб. Сітнік прыядаецца, а хлеб не (Бель, Выс. р.); 2) камышевая заросль. У сітніку яе злавіў (Лужына, Выс. р.). СІТЦЫ, аў, м.—1) ситцевое. Ня тронь—сітцы разьдзяреш! (Мехавае, Аз. р.); 2) Плеяды. Сітцы ўжо вісока (Слабодка, Куз. р.). СІЎКА—ВАРОНКА, ж.—ракша, сизоворонка. Coracias garrula L. Во кап сіўку — варонку ўлавіць (Касачы, Лёз. р.). СІЧАВА, н.—кусок стали для высекания огня. Ці ёсь у цябе січаво? (Воўкасьць, Лёз. р.). СКАБА, ж. — скопа. Pandion haliaëtus L. Скаба паляцела (Ляшніцы, Сур. р.). СКАБАРДЗІНА, аг. — кащей. Стаў, як скабардзіна (Луб'ева, Аз. р.). СКАБЁЛКА, ж.—струг. Бацька страгаў жэрдзі скабёлкай (Янавічы, Сур. р.) СКАБЗАЦЦА, дзс. — кататься по льду. Гайда скабзацца! (Берашоўцы, Беш. р.).