САНКІ, ж.— 1) сани. У санках паедзім (Лужасна, Куз. р.); 2) челюсти. Во, у каня здоровыя санкі! (Аськершчына, Беш. р). САПАНУЦЬ, дзс. — ударить чем-либо острым. Карова сапанула рогам нашу белаю авечку. Сапануў пакалкай, аж у ваччу цёмна стала (Беліца, Сен. р) САПАЧЫЦЬ, дзс.— отдохнуть. Лях, сапачынь ад работы (Раіны, Аз. р.). САПЕЦЬ, дзс.— сопеть Ён дужа сапіць (Застарыньне, Беш. р.). САПКА, ж. — мотыга. Бяры сапку ды ідзі капай бульбу (Ганкавічы, Беш. р.). САПЛІ, ж. — сопли. Ня сморгай саплі на мост, а ідзі ў парох (Папкі, Аз. р.). САПЛІВЕЦ, а, м. — сопляк. Табе сапліўцу і парасёнка пасьціць няможна паверыць (Замошша, Сен. р). САПЛІЎКА, ж.—лампочка без стекла, коптилка. Запалі сапліўку (Вяжышча, Беш. р.). САПРПАНУЦЬ, дзс.— ударить. Я табе як сапрану вілкамі (Дабрыгары, Беш. р). САПРАЎДЫ — вправду, действительно. Не брашу--сапраўды (Доўжа, Куз. р.). САПРЭЦЬ, дзс.— взопреть. Разьдзенься, ато сапрэіш (Русінава, Сен. р). САПСАВАНЫ — испорченный. У Базыля сапсаванае зрэнка (Ульлянавічы, Сен. р.). САПСАВАЦЦА, дзс. — испортиться. Сапсаваўся хлеп (Бачэйкава, Беш. р.). САПСАВАЦЬ, дзс.--испортить. Няўмека сапсавала хлеп (Сяркуці, Сен. р.). САПСЕЦЬ, дзс. — одряхлеть. Наш дзядуля зусім сапсеў (Беліца, Сен. р.). САПЯЖАНКА, ж.—вид груши. У нашэм садзе дзьве дуліны: адна сапяжанка. а другая спасаўка (Беліца, Сен. р.). САРАКАВУШКІ, ж.—лапти на 40 ушков. Вунь гэны ўжо прыбраўся ў свае саракавушкі (Гравы, Сен. р.). САРАКВАША, ж.--простокваша. Сараквашу адтапліваюць на творах (Альшанікі, Беш. р.). Пар. сыракваша. САРАКІ, оў, м.—праздник 9 марта. Прыдуць Саракі, нада зьесьць галышы. На Саракі трэба 40 калоў ачэсаць і 40 галышоў зьесьць (Мікалаёва. Куз. р.). САРАКОЎКА, ж. — двухгривенный. Ты мне павінен саракоўку (Дабрагары, Беш. р.). САРАМЯЖЛІВЫ —стыдливый, застенчивый Які ён сарамяжлівы хлапец! (Русінава, Сен. р.). САРАПЕНЯ, ж.—простокваша, кушанье из крупы и воды по густоте стоящее между супом и кашей. Ці будзеш ты есьці сарапеню? (Спасская, Сір. р.). Дай мне сарапені (Мазалава, Куз р.). Пар. сырапеня. САРВЭТКА, ж.--скатерть. Вытчы мне палатна на сарвэткі (Гуліна, Сен. р.). САРОКА, ж.—сорока. Corvus pica L. (Pica coudata Ger., P. rustica Scop.). Сароку можна й гаварыць навучыць (Азяркі, Гар. р.). САРОМЕЦЦА, дзс.—стыдиться. Чаго ты саромісься? (Купіна, Віц. р.). САРОМЛІЎЫ—стыдливый. Яна дзеўка саромлівая (Шаркі, Куз. р.).