ПРАСНАК, а, м. — пресный блин. Праснакоў напяклі (Стаішча, Чаш. р.). ПРАСТАРНЕЦЬ, дзс.—становиться просторнее. К вясьне ток прастарнеіць (Лазукі, Чаш. р.). ПРАСУНУЦЦА, дзс.—продвинуться. Дрэнна праз народ прасунуцца (Бараўляны, Куз. р.). ПРАСЬВЯЦОНЫ — просвещенный. Вы—прасьвяцоны чалавек (Пушкары, Сен. р.). ПРАСЬМЕІВАЦЬ, дзс. — высмеивать. Нічога я вас ні прасьмеіваю! (Бяскатава, Гар. р.). ПРАСЬМЯРДЗЕЦЬ, дзс.—провонять. Ты мне ўсю хату прасьмірдзеў сваей кожый! (Макарава, Віц. р.). ПРАСЬЦЕНАК, у, м.—дорожка меж полями. Прасьценкам чэраз жыта йшлі (Стасева, Выс. р.); простенок. Прасьценак у хлеві заваліўся (Лашнёва, Выс. р.). ПРАСЬЦІ, дзс.—прясть Панясу ізрэб'е прась (Альшанікі, Беш. р.). Ці ўмееш ты прасьці? (Яноўшчына, Беш. р.). Пряльля прядзець кудзелю (Лалыкі, Аз. р.). ПРАСЬЦІРАДЛА, н.—простыня. Лушка заслала прасьцірадлам (Пачаевічы, Чаш. р.). ПРАСЬЦЯРОГА, ж.—предостережение. Ета ты мне робіш прасьцярогу? (Бабінічы, Віц. р.). ПРАТАЛКА, ж. — проталина. Парсюк рыўся на праталкі (Падыгрушка, Беш. р.). ПРАТЭСЫ, аў, ж.—хоругви. З цэркві прынясьлі пратэсы (Чаш. р.). ПРАТУРЫЦЬ, дзс.—прогнать. Ня дурэй, а то пратуру (Стаішча, Чаш. р.). ПРАТЫЧКА, ж.—палочка для протыкания. Зроб пратычку ды загані пробку ў сярэдзіну (Мяжа, Меж. р.). ПРАЎДА, ж.—правда. Які белы крухмал, праўда мама? (Яноўшчына, Беш. р.) Праўданька, маманька, праўданька, родная (Яноўшчына, Беш. р.). ПРАЦА, ж. — труд, работа. Мужыцкая праца цяжкая (Пятніцкая, Беш. р.). ПРАЦАВАЦЬ, дзс.—работать. Браты разам працавалі (Лясьнікі, Сен. р.). ПРАЦАВІТЫ—работящий. Мой сын будзе працавіты хлопец (Каверзіна, Меж. р.). ПРАЦІВАК, а, м.—стенка в сарае против двери. Сарай сасновы, а працівак альховы (Асташова, Чаш. р.). ПРАЦІЎНІК, а, м.—противный. Чаго ты ўсё смяешся, праціўнік? (Клюі, Куз. р.). ПРАЧАЎРЭЦЬ, дзс. — слегка просохнуть Няхай дровы троху прачаўрэюць (Стралкі, Беш. р.). ПРАЧАХНУЦЬ, дзс.—просохнуть на ветру. Ці прачахла дарога? (Казьяны, Сір. р.). ПРАЧЭСЦЬ, ж. — в ткацком станке расстояние от «берда» (гл.) до «калоды» (гл.). Адну прачэсьць адыткала (Казьяны, Сір. р.) ПРАЧНУЦЦА, дзс.—проснуться. Неяк прачнуўся (Оўсішча, Сен. р.). ПРАШМУЛЯЦЬ, дзс. — протереть. Новыя пачці штаны прашмуляў (Лужасна, Куз. р.). ПРАШТРОП, у, м. — провинность. Будзіць табе за праштроп! (Беліца, Сен. р.). ПРАЯВА, ж. — пройдоха. У гу ту, праява ты! (Выгары, Куз. р.). ПРЭГЧЫ, дзс.—жарить. Нада гарох прэхчы (Ульлянавічы, Сен. р.).