пракунаньне вазьмі (Доўгае, Беш. р.). ПРАКЛЁНЫ, аў, м — проклятия. Во, яе праклёны чуваць (Асташова, Чаш р.). ПРАКУДА, аг.—смешной Палядзі, якая сядзіць пракуда (Шуміліна, Сір р.). ПРАЛЕЖАНЬ, я, м.—больное место от долгого лежания. Пралежні наляжаў, а ўсё балеіць (Астроўна, Віц. р.). ПРАЛЕСАК, а, м.—тропа, полоса меж лесом. Тым пралескам бяжы (Слабодка, Куз. р.) ПРАЛЕСКА, ж.—1) падснежник. Galanthus nivalis L. Рыгор і Марылька прынесьлі з лесу пралескі (Ульлянавічы, Сен р..); 2) пролеска, печеночница. Hepatica triloba Chaix. Пралеску сарваў (Слабодка, Куз. р.). ПРАЛІЦА, ПРАСЬЛІЦА, ПРАСЬНІЦА, ж. — прялка для привязывания «кудзелі» (гл.). Падай мне праліцу (Веляшковічы, Лёз. р.). У прасьліцу (прасьніцу) увязала кудзелю (Асташова, Чаш. р.). ПРАЛКА, ж —прялка Пралка добра прадзець (Кузьміно Сен. р.). ПРАЛЬЛЯ, ж. — пряха. Ета пральля прадзець тонка (Асінаўка, Беш. р.). ПРАМІНУЦЬ, дзс.—пройти мимо. Яны мяне прамінулі (Баркова Куз. р.). Прамінуў цэркві і пашоў дальшы (Пятніцкая, Беш. р.). ПРАМОВІЦЬ, дзс. — проговорить. Слова прамовіць ні можыць ужо (Мазалава, Куз. р.). ПРАНІК, а, м. — валек для стирки белья. Пайдзем паласкаць, вазьмі пранік (Рудня, Аз. р.). ПРАНЦЫ, аў, ж. — сифилис. Каб цябе пранцы ўзялі! (Храпавічы, Куз. р.). ПРАПАЛАЦЬ, дзс. — провеять от пыли. Прынясі паланкі крупы прапалаць (Спасская, Сір. р.). ПРАПАШЧА, аг. — пропадающий. Куды ты схуваўся, прапашча? (Луб'ева, Аз. р.). ПРАПЛЁТКІ, аў, м.—подплетание лаптей. За праплёткі ўзяўся (Краўцова, Гар. р.). ПРАРЭЗКА, ж.—петлица. Алі шырокія тваі прарэзкі ў сароццы (Завань, Сір. р.). ПРАРЭХ, у, м.—прореха. Глядзі, ў тваей кашулі прарэх дзе! (Глебаўск, Сен. р.). ПРАС, а, м.—утюг. Нада разагрэць прас (Селядцова, Беш. р.). ПРАСАВАЦЬ, дзс.—утюжить. Кравец прасуець армяк (Павульле, Чаш р.). ПРАСЕЎРЫЦЬ, дзс. — проветрить на сквозняке. Прасеўрыў шынкі (Александрова, Гар. р.). ПРАСІЦІЦЦА, дзс.—прорешетиться. Сірмяга ўжо прасіцілася (Рудніца, Сен. р.). ПАСКУРКА, ж.—1) просвирник. Malva borealis Vallm., M. neglecta Wallr. Праскурка расьцець лі сьценкі (Заронава, Куз. р.); 2) просфора. Чатыры праскуркі вынес бацюшка (Запрудзьдзе, Куз. р.). ПРАСЛА, н.—1) часть изгороди. У мяне завалілась прасла (Пустынкі, Сен. р.); 2) дыра в изгороди. Коні праз прасла пупалі ў авёс (Сухарукава, Аз. р.). ПРАСМУЛЫЖЫЦЦА, дзс. — протереться до земли (о зимней дороге). Дарога ўжо прасмулыжалася (Доўгае, Беш. р.).