НЯЗБЫТНА — неосуществимо. Добра то добра, алі нязбытна (Шаркі, Куз. р.). НЯЗГОРШЫ — не из худших, средний. Дарога нязгоршая (Пышнікі, Сур. р.). НЯЗГРАБНЫ — нестройный. Наша дзяўчына нязграбная (Мамойкі, Беш. р.). НЯЗДАТНЫ, НЯЗДОЛЬНЫ — неспособный. Няздатны іх маладзец (Валькі, Сур. р.). Няздольная, дачушка, ты да етага (Веляшковічы, Лёз. р.). НЯЗМОГА, ж. — бессилие. Нязмога наша ета зробіць (Янавічы, Сур. р.). НЯЗНАЧНЫ — незначительный. Ну, еты завоз сусім нязначны (Лужасна, Куз. р.). НЯЗРУЧНА — не с руки, неудобно. Нясьці мех бульбы на левым плячэ нязручна (Сьвеча, Беш. р.). НЯДЗЕЛЯ, ж. — неделя. Сем нядзель паста (Пустыр, Сір. р.). НЯЛЁГКІ — тяжелый. Нялегкая ета работа (Лашнёва Выс. р.). НЯЛОЎКА — неловко. Неяк нялоўка сядзець (Мігава, Куз. р.). НЯЛЮБЫ — нелюбимый. Стала яна нялюбая (Оўсішча, Сен. р.). НАЛЮДЗКІ — необщительный, нечеловеческий. Хто яго ведаіць, нейкі нялюдзкі (Шаркі, Куз. р.). НЯМА, НЯМАШ, НЯМАШАКА, НЯМАШАТКІ, НЯМАШАЦЬКА — нет. Няма ў мяне грошы (Баравыя, Куз. р.). Я думала, што нямаш шпулькі (Оўсішча, Сен. р.). Нямашака ў мяне мукі (Беліца, Сен. р.). Нямашаткі ў нас патсітка (Сукрэмна, Сен. р.). Нямашацька дома дзядзькі (Стаішча, Чаш. р.). НЯМОЖНА — нельзя. Разьвяло, няможна прайці (Селядцова, Беш. р.). НЯМТУР, а, м. — немой, застенчивый. Ён такей нямтур, што ад яго слова не пачуеш (Баравыя, Куз. р.). НЯМЫ — немой. Нямы ні гаворыць (Шыпы, Сен. р.). НЯМЫКА, аг. — грязнуха. Ах, ты нямыка! (Чашнікі, Чаш. р.). НЯПЭЎНЫ — ненадежный, неопределенный. Няпеўнае зярнё, каб ім сеіць (Стасева, Выс. р). НЯПРЫГОЖЫ — некрасивый. Ён няпрыгожы і я ня пайду за яго (Вейна, Сен. р.). НЯПРЫТОМНЫ — бессознательный, невменяемый. Іван мармочыць, як няпрытомны (Оўсішча, Сен. р.). НЯПРЫХІЛЬНЫ — несочувствующий. Ён няпрыхільны да цесьцявага хазяйства (Мішкава, Куз. р.) НЯСМАЧНЫ — невкусный. Зварыла матка нясмашнае сьняданьне (Пышнікі, Сур. р.). НЯСПОРНЫ — неуспешный, неспорный. Няспорная іх работа (Рудня, Гар. р.). НЯ ТУТ КАЗАНА — не здесь говорено. Ён, ня тут казана, захвырэў на сухоты (Машчоны, Сен. р.). НЯЎЖО — неужели. Няўжо-ш гэта праўда? (Пятніцкая, Беш. р.). НЯЎЗДОЛЕЦЬ, дзс. — болеть. А мой Мікалай нешта няўздоліць (Аськершчына, Беш. р.). НЯЎКОМ — 1) недаром. Няўком я табе казаў (Сянно. Сен. р.); 2) неужели. Няўком ён прышоў к нам? (Цішкавіна, Сен. р.). НЯЎМЕКА —, аг. — неумелый. Няўмека пячэць, калі з засеку цячэць (Бесьцьвена, Сен. р.).