зь ім сустрэліся ля току (Машчоны, Сен. р.). ЛЯБЁДАЧКА, ж.— лебедка. І лябёдачкі плавалі па рацэ (Лужасна, Куз. р.); 2) невеста. Лябёдачка выглядывала дужа красіва (Вяжышча, Беш. р.). ЛЯВОНІХА, ж. — танец. Марылька хадзіла лявоніху з Зьмітраком (Санікі, Беш. р.). ЛЯГЧАЦЬ, дзс.—кастрировать. Мне трэба лягчаць свайго кнораза (Семянцова, Беш. р.). ЛЯГЧЭЙ—легче. Мне тама было лягчэй жыць (Машчоны, Сен. р.). ЛЯГЧЭЦЬ, дзс. — становиться легче. Мне лягчэе троху (Лужасна, Куз. р.). ЛЯДА, н.—распаханное место из под леса. На лядах добры ячмень (Навікі, Віц. р.). ЛЯДАІК, у, м., ЛЯДАЙКА, ЛЯДАШКА, ж. — тошнота. Лідаік пасьля капусты ўзяў (Латыгаль, Сен. р.). Абы зьела бліноў з маслам — зьдзелаецца лядайка і пацячэць сьлюня вяроўкай (Глебаўск, Сен. р.). Сёньні ў мяне лядашка (Лясьнікі, Сен. р.). ЛЯДАЎКА, ж. — яровая пшеница. Triticum vulgare Vill. Лядаўка ўдалась сёліта (Горкі, Аз. р.). ЛЯДАШЧЫ — плохой, негодный. Дужа лядашчы твой конь (Бешанкавічы, Беш. р.). ЛЯДОЎНЯ, ж.—ледник. У нашага суседа ёсьць лядоўня (Каўлякі, Беш. р.). ЛЯЖАК, а, м. — вид прялки. На новым ляжаку дужа добра прасьці (Мікалаёва, Куз. р.); 2) улей. У садзі стаіць ляжак з новым роем (Зямковічы, Сен. р.). ЛЯЖАНКА, ж.—печка. Міхась ляжыць на ляжанцы (Лазукі, Чаш. р.). ЛЯЖАЧЫ — лежачий. Сьпіць, што ляжачы камень (Лужасна, Куз. р.). ЛЯЖЭЙКА, ж. — жердочка в телеге. Ляжэйкі зусім зламаліся (Вейна, Сен. р.). ЛЯЗО, н.—лезвие. Нада зьнесь тапор у кузьню, лязо пачыніць (Косы, Віц. р.). ЛЯКАЦЦА, дзс.—пугаться. Мой Панаска ўсё лякаіцца (Жалудова, Лёз. р.). ЛЯКСА, ж.—понос. Diarrhea. Лякса ў яго каторую нядзелю (Янавічы, Сур. р.). ЛЯЛЬКА, ЛЯЛЯ, ж. — кукла. Тата, купі мне ляльку (Бешанкавічы, Беш. р.). Ня плач, на лялю! (Глебаўск, Сен. р.). ЛЯМЕГІ, аў, м. — фронтон. У лямегах зьвіў верабей гняздо (Веляшковічы, Лёз. р.). ЛЯМЕЦ, у, м. — войлок. Воўна дрэнная, дык на лямец пойдзець (Сукрэмна, Сен. р.); 2) вид хомута. Запрог у лямец, бо хамут парваўся (Веляшковівы, Лёз. р.). ЛЯМЕШ, а, м. —сошник. Трэба у саху новы лямеш зрабіць (Бешанкавічы, Беш. р.). ЛЯМКА, ж. — лямка, бечева, которой тянут судно вверх по течению люди или лошади. Лайбы ў гару часта цягнуцца лямкай (Маркаўшчына, Віц. р.). ЛЯМПА, ж. — лампа. Лямпа доўга гарыць (Вішкавічы, Чаш. р.). ЛЯНУХА, ЛЯНУШКА, ж. — 1) выступ, приступка кухонной печи. На лянухі цёпла спаць (Доўгае, Беш. р.). Добра пагрэць на лянушкі старыя косьці (Сухарукава, Аз. р.); 2) ленивые щи. Лянуху вауць з капуснага качана й бульбы, запраўляюць малаком (Альшанікі, Беш. р.).