КЛЕЦЬ, ж.—амбар. Схадзі ў клець за севалкай (Пустыр, Сір. р.). КЛЕШЧЫ, н.—клещи, деревянное основание хомута. Дугу закладзі—тады клешчы сьціскай (Сукрэмна, Сен. р.); 2) шест с раздвоенным концом для ловли раков. Я зьдзелаў клешчы лавіць ракаў (Селішча, Гар. р.). КЛЁН, у, м. — клен. Acer platanoides L. З клёну робяць лышкі (Лужасна, Куз. р.). КЛЁП, у, м. — лезвее косы после отбивки. Слаўны клёп у яго ўсягды (Лужасна, Куз. р.). КЛЁПКА, ж.—клепка. Сасновыі клёпкі ў етам цэбры (Лужасна, Куз. р.). КЛЁЦ, КЛЯЦ, у, а, м.—зуб в бороне. Барана зьдзелана з дваццаці кляцоў (Гравы, Сен. р.). Тры кляцы з бараны прапала (Сукрэмна, Сен. р.). КЛЁЦКІ, ж.—картофельные галушки. Клёцкі варуць з дранай бульбы, з пшоннай і прыварка­вай мукі (Альшанікі, Беш. р.). КЛІБА, КЛІБІНА, ж. — скрученный прут для связывания плотов, заборов и т. п. Піравяжы кольля клібінай (Луб'ева, Аз. р.). Прывяжы клібай жэрдзь (Горбава, Лёз. р.). КЛІКАЦЬ, дзс. — звать. Кліч Юрку будзем абедаць (Косы, Віц. р.). КЛІН, а, м.—клин. Етат клін нада перамяніць (Макеенкі, Аз. р.). КЛОПАТ, у, м.—хлопоты, заботы. Нашто мне той клопат з тваім мехам? (Лужасна, Куз. р.). КЛОПАТНЫ — хлопотливый, заботливый. Будзе жыць, бо клопатны (Лужасна, Куз. р.). КЛУБЫ, оў, м. — бедровая кость. Як дужа павытарклі клубы (Ульлянавічы, Сен. р.). КЛУМАК, а, у, м.—узел. Падвязі мой клумак (Пустынкі, Сен. р.). КЛУМБА, ж.—сапог с деревянной подошвой. Адзень клумбы (Каверзіна, Меж. р.). КЛУНЯ, ж. — сенной сарай. Йдзе завуць «пуня», а йдзе «клуня» (Лужасна, Куз. р.). КЛЫЧЫЦЬ, дзс. — комкать. Перестань клычыць Янку (Суднікі, Куз. р.). КЛЮКА, ж. — кочерга. Памешай клюкай печ (Застарыньне, Беш. р.). КЛЮШНЯ, ж. — клешня. У ряка ё клюшні (Сянно, Сен р.). КЛЯВАЦЬ, дзс.—клевать. Куры клююць ячмень (Лужасна, Куз. р.). КЛЯВЕЦ, а, м.—молоток для отбивки кос. Мой клявец добра касу клепіць (Русінава, Сен. р.). Пар. кляпанчык. КЛЯВЕШЧЫЦА, ж. — булдырник. Cnidium venosum Koch. А клявешчыцы німа ў гародзі (Асінаўка, Беш. р.). КЛЯДБОНЫ, зб. — проклятия. Праклінаець мёртвамі клятбонамі (Тараскі, Чаш. р.). КЛЯМАР, у, м.—дугообразная железная палка вбиваемая в стену, для подвешивания чего нибудь. Сымон убіў у сьцяну клямар (Дзямідавічы, Чаш. р.). КЛЯМКА, ж.—дверная ручка, щеколда. Захутай дзьверы на клямку (Жабяньцяі, Сур. р.). КЛЯНОВІК, у, м. — кленовый сок. Напіўся кляновіку (Лёзна, Лёз. р.) КЛЯНЬНІК, у, зб. — кленовый лес. У кляньнік ад ваднёў пахаваліся (Лужасна, Куз. р.). КЛЯПАНЧЫК, я, м. — молоточек для отбивания кос. Падай мне кляпанчык (Цьвяткоўшчына, Сур. р.). Пар. клявец.