КАХЛЯ, ж.—изразец. На тэй вуліцы, дзе кахлі дзелаюць (Лужасна, Куз. р.). КАХУНДРЫЦА, ж.—мелочная тряпичная торговка. Кахундрыца купіла ў ей курыцу (Лёзна, Лёз. р.). КАЦЁЛ, а, м.—котел, чугунный горшок. У катле звары капусту (Шарыпіна, Беш. р.) КАЦЭЛЬКІ, ж. — блоки, поддерживающие «ніты» (гл.) в ткацком станке. Кацэлькі нада вешаць на аднэй вышыне, каб ніты роўна хадзілі (Ходцы, Сен. р.). КАЦІК, а, м.—яйцо, которое хорошо катится. У каго мой кацік? (Спасская, Сір. р.). КАЦІЦЦА, дзс.—кроме общего значения—родить ягненнка. Наша авечка кацілась (Каралі, Куз. р.). КАЦІЦЬ, дзс.—кроме общего значения—родить ягненка. Наша авечка каціла пару ягнят (Семянцова, Беш. р.). КАЦЮЛЬКА, ж. — круглый кусок палки, подкладываемый под ухват, чтоб легче вставить горшок в печь. Падлажы кацюльку пад вілкі—лягчэй будзіць (Александрова, Гар. р.). Пар. качулка, катулка. КАЦЮХ, а, м.—чурбан. Адрэж кацюх на узгалавашчы (Ульлянавічы, Сен. р.). КАЦЯНЁ, н.—котенок. Кацяняты скора будуць лавіць мышэй (Гарывецк, Сен. р.). КАЦЯРЫНКА, ж. — майский жук. Melolontha melolontha L. Мы знашлі кацярынку (Чарнагосьці, Беш. р.). КАЦЯРЫНКІ, ж. — желтая акация. Caragana arborescens Lam. Кацярынкі прыгожыя цьвяты (Ганкавічы, Беш. р.). КАЧАЛКІ, ж. — каток для белья. Ён падарыў мне сяньні добрыя качалкі (Сьліжыкі, Куз. р.). КАЧАНЁ, н.—утенок. На рацэ плывуць качаняты (Стралкі, Беш. р.). КАЧАНЬНЕ, н., зб.—кочни. Вырасла добрае качаньне (Купіна, Віц. р.). КАЧАРГА, ж.—кочерга. Качарга стаяла ў качарэжніку (Вяжоўкі, Чаш. р.). КАЧАРЭЖНІК, у, м. — угол около печки, где ставят ухват, кочергу и т. п. Пастаў вілкі ў качарэжнік (Пацкава, Сен. р.). КАЧАРЫЖКА, ж. — ствол кочна капусты. Я дужа люблю есьці качарыжкі (Бешанкавічы, Беш. р.). КАЧАТЫХ, у, м. — крючек для плетения лаптей. Падай качатых! (Путрына, Сір. р.). КАЧАЦЦА, дзс. — кататься. Ён пачаў качацца па гразі (Сялец, Чаш. р.). КАЧАЦЬ, дзс.—катать. Хлопцы качаюць кружочкі з бляхі (Сянно, Сен. р.). Качай бяльлё (Лужасна, Куз. р.). КАЧКА, ж.—утка. Anas. Качка ня курыца: без вады пражыць ня могіць (Заронава, Куз. р.). КАЧУЛКА, ж.—круглый кусок палки подкладываемый под ухват, чтобы легче горшок в печь подать. Качулка зваліласъ з загнеткі (Забалотнікі, Куз. р.). Пар. кацюлька; катулка. КАШАЛА, ж.—верх телеги, самая телега. Кашала ў калёсах новая (Гарадок, Гар. р.). КАШАРЫЦЬ, дзс. — очищать. Пувёз сваю бабу кашарыць (Бешанкавічы, Беш. р.).