маё, а ты йдзі сучку падой, такей любапытный. УДАІЦЦА зак. Надаіцца. Не-а, многа ат етыя каровы ня ўдоіцца, у яе нейкій бычаччый від. УДОЕНЫЙ дзеепрым. У Ганны у аднае удоіна больпіы, чым у тых дзьвюх разым. УДАРЫВАЦЬ незак. перан. Уздзейнічаць раптоўна. Як рана зычыню комін, дух ударівыіць у гылаву, мне неік цяжола дзелыіцца. УДАСТАВЕРЫВАЦЦА незак. Пераконвацца. Сьпірва нада удыставерівыцца, хто туды хадзіў, а тады ўжо гываріць. УДАЎЦОЎ, УДАВЕЦКІЙ, УДАЎЦОЎСКІЙ прым. Прыналежны ўдаўцу. Бабы, бувала, едуць і пыказывыюць: во ета удаўцова хата, а тады спрашыюць: а чаго ён ня жэніцца. Удавецкый жызьні ні пызавідыіш: спраўсь-ка аднаму с хызяйствым, зьдзелый усю бабскыю работу у адны рукі. Удаўцоўскый жызьні ні хаці, ні тыкая іна салодкыя, як ты думыіш. УДЗЕРЖ м. Стрымліванне. Ім тады удзерж будзіць, як Сямён харошыю пугу с крючка зьніміць. УДЗЮДЗЮРЫВАННЕ, УДЗЯДЗЮРЫВАННЕ н. эмац. Настойлівае прапаноўванне, уручанне. Нылаіць нада зы такоя удзюдзюрівыньня, дужа пастылый мушчына. К чаму еткыя удзядзюрівыньня, чылавеку ні нада шпулі, а ты сілыю піхаіш. УДЗЮДЗЮРЫВАЦЬ незак. эмац. Назойліва прапаноўваць, уручаць. Сколька раз табе рвань удзюдзюрівылі, а ты ні каісься, ні глядзіш, што бяреш. УДЗЮДЗЮРЫЦЬ зак. Назойліва прапанаваць, уручыць. Знаіш, што ўчора знакомцы удзюдзюрілі майму стырікў? УДЗЯЎБУЛІВАННЕ н. Удзёўбванне. Будзіць табе удзяўбулівыньня, як тапор зысядзіць, што ня вырьвіш. УДЗЯЎБУЛІВАЦЬ незак. Удзёўбваць. Ты во так тапор удзяўбулівыіш, ён калі зваліцца ды пы наге. УДЗЯЎБУЛІВАЦЦА незак. Удзёўбвацца. Зімля дужа суха, а лупатка тупа, ня хочыць удзяўбулівыцца. УДЗЯЎБУЛІЦЬ зак. Удзяўбці. Абы-якей тапор у дуб ня дужа удзяўбуліш. УДЗЯЎБУЛІЦЦА зак. Удзяўбціся. Тупічка у пень удзяўбулілыся, і што хочыш дзелый, ніяк ня вырьвіш. УДЗЯЎБУ-