найдзіць. 2. Неістотны. Лесу ён купіў па глупысный цане, пасьці што дырма. ГЛУПАСЦЬ ж. перан. Неістотная колькасць. Кызалі, па тых дзіріўнях пыдзіскувалі ўсё чыста, зірнавыя ацьсеілі, глупысьць асталыся — быракі, кукуруза. ГЛУТЫРКА, ГЛУТЫРЫНКА ж. памянш. Глыба, кавалак. Нада було б прайціць с палкыю, пырызьбіваць глутырькі, а тады з быраною ехыць. Каб ні глутырінкі, луччы було б, скырадзілыся б ляхчэй. ГЛУХМЕНЬ ж. Самы позні час ночы. У самыю глухмень паехылі, худзь ба ні зублудзіліся ў лесі. ГЛУШЭЙ прысл. выш. ст. пар. Больш глуха. Мне ўжо некуды глушэць, я глушэй ні стану, і так нічога ня чую. ГЛЫЖЖА, ГЛЫЗЗЕ н. зб. Камякі, глыжы. Глыжжа пызысыхала, стала цьвёрдыя як камінь, яго бырына ня возьміць. Глызьзя ны дарогі замерзла, ехыць нілізя, калёсы прыгыюць і ўсё. ГЛЫКАННІК м. Той, хто глытае. Во ўзяліся глыканьнікі, ні жваўшы ягыды глыкыюць. Ого, якей ты сьмелый глыкыньнік! Памянш. ГЛЫКАННІЧАК. Глядзі, глыканьнічык, так пыдавіцца можна. ГЛЫКАННІЦА ж. Пірістаньця, глыканьніцы, балывыцца, есьця, як нада. Ні баіцца глыкыньніца такея ягыды глытаць. ГЛЫМЯНУЦЬ зак. 1. Моцна ўдарыць. Як глымянець яго ціряс плечы кійком, тэй ажно зыікытаў. 2. Моцна ўдарыцца. Глымянуў з балькі, толька войкнуў. ГЛЫМЯНУЦЦА зак. Моцна ўдарыцца. Крепка глымянуўся с самыга вільчыка, чаго яму там було поўзыць. ГЛЫМЯНУТЫЙ дзеепрым. Глымянутый ні глымянутый, а троху пупала. ГЛЯІСТЫЙ прым. Глеісты. Пу бугарку зімля нічога, а туды, к нізу, дужа гляістыя, нічога на ёй ні расьцець. ГЛЯНІШЧА ж. Халява. Як начысьціць глянішчы, блішчаць, хуць глядзіся ў іх. Памянш. ГЛЯНІШЧЫКА. Глянішчыкі зыкысаіць, штаны напусьціць, ого, якей кывалер! ГНЯТОЎЕ н. зб. Цяжкія кавалкі дрэва. Многа іс сажылык пывыцягывылі гнятоўя, як высыхніць за лета, пыгаріць у печы. ГНЯТУЧКА ж. Даўкасць. У горлі засела гнятучка, глытаць стала больна. ГОДЖАСЦЬ ж. Вартасць. Яму годжысьць ні нада, абы ныжрацца, як у мех якей. ГОДЖЫЙ прым. Варты, гожы. Быў ён калі-то го