апкіпяціўся: цугун вару нёс, ныга коўзь, і ён кіпяток на бык і ну руку. АБКІПЯЧОНЫЙ дзеепрым. Вот відзіш, апкіпячоныя мыць — саўсім другоя дзела. Апкіпячоныя дужа баліць. АБКІПЯЦЁМШЫ дзеепрысл. Апкіпяцёмшы рукі, нічога дзелыць ня будзіш. АБКЛАДАЦЦА, АБКЛАДЫВАЦЦА незак. Памыляцца пры складанні, перакладванні. Ня слухый, што яны балбочуць, шчытай, апклыдацца ні нада, толька ніпріятнысьці тады. Я трі разы апкладывыўся. АБКЛАСЦА зак. Памыліцца пры складанні, перакладванні. Ты ж глядзі, будзь астарожын, каб ні апкласца айдзе. АБКУМЕЧЫВАННЕ н. жарт. Абдумванне. У іх як пычанецца апкумечывыньня, цэлый год будуць кумечыць і ні да чога ні дадумыюцца. АБКУМЕЧЫВАЦЬ незак. жарт. Абдумваць. Вун яны, апкумечывыюць, куды сяньня бежч ны вічарінку. АБКУМЕЧЫЦЬ зак. Абдумаць. Яны ўжо загыдзя апкумечылі ета дзела, ты такіх хітряцоў мала знаіш. АБКУМЕЧАНЫЙ дзеепрым. У іх даўно ўсё апкумечына, іначы б свата ні брали. АБЛАКЦІЦЦА зак. Абаперціся на локці. Я зайду к ёй, іна во так аблакціцца і пра ўсё сваё горя рысказывыіць. АБЛАКЦЁМШЫ дзеепрысл. Пысяджу аблакцёмшы, неік мне лехчы дзелыіцца. АБЛАКЧАННЕ н. Абапіранне на локці. Прівычка тыкая — аблыкчаньня, яму так зрушней. АБЛАПАВУШЫВАЦЬ незак. Падманваць, абдурваць. Яны тады многіх аблыпавушывылі, пакуля самі голывы ні паскручывылі. АБЛАПАВУШЫВАЦЦА незак. Паддавацца падману. Ты ўжо хочыш, каб нійдзе ні аблыпавушывыцца. АБЛАПАВУШЫЦЬ зак. Падмануць, абдурыць. А таго аблыпавушылі, што рызівон і думыць нічога ня хочыць. АБЛАПАВУШЫЦЦА зак. Паддацца падману. Сам ні прідумыю, як я так аблыпавушыўся! АБЛАПАВУШАНЫЙ дзеепрым. Узноў ты аблыпавушыный зыявіўся. АБЛАХКАЦЬ зак. Аббегаць з карыслівымі мэтамі. Сяньня тута усё аблахкыла, а заўтря, хочыш, у Пыстырнакі кытанець. АБЛОЖЫНКА ж. Невялікая аблога. Дзьве ладныя абложынкі я нагледзіў у кустах, пашлю мальца, ніхай скосіць, лісьвая трыва ядомыя. АБЛОМКІ мн. Паламаныя парныя рэчы. Сані абломкі летывылі ны балькых, хлопцы дысталі, троху пызьвязы