учынкаў бяруцца падбрэхічы. Відзіш, сколька абаронцаў знайшлося ў Напрэіхі, даждалася сучка помашчы, сама ляжыць, а дзеці брэшуць. Дай дзяцям волю — пападзеш (завядуць) у няволю. Дзяцей трэба выхоўваць у паслухмянасці, іначай сам атрымаеш непрыемнасці. Не вучылі, як на свеце жыць, цяпер гаруюць з сынамі, праўду гавораць, што дай дзяцям волю — пападзеш у няволю. Аўсяёнак не раз пухтараў: дай дзяцям волю — завядуць у няволю. Дай — плоха, не дай — дрэнна. У абодвух выпадках горш зробіш сабе. Калі дасі — мала надзеі на вяртанне, а калі не дасі, асудзяць за сквапнасць. Папалася баба ў пераплёт: дай — плоха, не дай — дрэнна. Дакоскі гуляюць у коскі. Зафіксаваны даўні звычай адзначаць заканчэнне касавіцы пачастункам з выпіўкай, пасля чаго ўзнікалі бойкі, часам з прымяненнем кос. Паедзеце ў луг, дык глядзіце за мужчынамі, сяння яны канчаюць касіць, паслалі Міцю ў магазін, а дакоскі гуляюць у коскі. Дарма і болька не сядзе. Для ўсякай з'явы, падзеі існуе пэўная прычына, падстава. Не кажы, што без нічога ніякага ўсё завязалася, дарма і болька не сядзе. Дарога прамая, катай хоць да рая. Даецца поўная свабода дзеянняў. Як уз'ёрзаўся: хачу паехаць, хачу паехаць, а Палага яму гаворыць: дарога прамая, катай хоць да рая. Дастаў ба чорта з балота, ды ног мачыць неахота іран. Пра таго, хто толькі на словах гатовы да справы. Разве ты не знаеш, якей работнічак з Хнычанка, ён дастаў ба чорта з балота, ды ног мачыць неахота. Даў вілкі, [дык] дай і вілашнік іран. Высмейваецца празмернае вымаганне. Адным чым ён не абойдзецца, яму даў вілкі, дай і вілашнік. Прывык і прывык пабірацца, даў вілкі, дык дай і вілашнік. Вар.: Даў хамут, [дык] дай і дугу (супоньку). Ці ты не знаеш, як бярэ Мітрахван: даў дугу, дай і хамут. У Пракопа свайго нічога няма, даў хамут, дай і супоньку. Ого, як ён надаядае, даў хамут, дык дай і дугу. З яго ні разу не хватала нічога, даў хамут, дык дай і супоньку. Дахварсіўся ў ботах (сапагах), што лапцю рад. Кажуць пра таго, хто, пачаўшы жыць не па сродках, дайшоў