нада, увалюцца — толька убірай тады за імі. Убухыюцца з гармоньню, во табе й вічарінка. Атвечыра укаціліся ўвысьмярых: стаў ім закускі. Во січас кума усуніцца ў хату, усе новысьці са сьвету рыскажыць і прібавіць яшчэ. Уваліцца уваліцца, упасці ў паглыбленне — шамнуць у. раптам, ціха, іншаск.; уляцець у. з ходу; шухнуць у. раптам з шумам, іншаск.; усунуцца у. па недагляду, адм.; убухацца у. у гразкае або ў снег; шабулдыхнуць у. у ваду; чабулдыхнуць у. у ваду, рэдкаўж. Упацёмку ўваліўся ў яму, аткуль зямлю ны запечкі і пут хундамінт бралі. Стаў на крышу: крепка — і шамнуў на столь, ап столь, іна тресь, ён скрозь столь і аб мост, як ні забіўся. Нада ж так уляцець у погріб, як толька ног ні пыпірілумаў. Ямка шухнула, прідзіцца зямлю вазіць, ды многа ўвойдзіць. Каб глядзеў пад ногі, дык ба ня ўсунуўся. Убухыўся с канём у нажор, а кругом лёд, чуць выбрыўся. Абоя шубулдыхнулі ў ямішчу, во було, пакуля выбрыліся. Як чубулдыхнуў, а там вады па поіс, ажно піріпужаўся, думыў: ужо саўсім таплюся. Уваткнуць уторкнуць, пагрузіць у цвёрдае асяроддзе — уторнуць у. злёгку; усунуць у. крыху, у адтуліну; убадзюліць у. крыху з цяжкасцю; увагнаць у. з сілаю; усадзіць у. глыбока зразмаху. Уваткні вун у гряду, хто іх тут возьміць, вілкі твае. Як ты ўторнуў етый кол, ён жа дзіржацца ня будзіць. Нашто там зыбіваць, пряма ўзяў і ўсунуў: зімля рушыныя наскрозь. Так ужо ўбіта зімля, лупатка войстрыя, войстрыя, а ні ўбадзюліць. Увыгнаў тапор пы самый абух, паспробый, цяперь дыстань. Ня дужа ўсодзіш, такея сукі, тапор ацскакыіць. Увідзець убачыць, успрыняць зрокам—убачыць у., кніжн.; увідаць у., руск., іран.; замеціць у. далёкае, скрытнае; змеціць, зглёдзець, углёдзець, паглёдзець у. рэдкае, скрытнае; аглёдзець, даглёдзець у. схаванае.