І не ў галаве. Пра безуважнасць, непрадбачлівасць. Усё прібраў, а тэя шчэпычкі і ні ў гылаве. Неік і ні ў гылаве було, што ета ж нымякнуць можыць. І ніякіх гваздзей (гваздзёў), гумар. Нягледзячы ні на што. Сыбірайся і ніякіх гвазьдзей, што б мінута ў мінуту быў. Сказына і ніякіх гвазьдзёў, дзелый. Ірвацца (разрывацца, разарвывацца) на часці (кускі). Адразу рабіць шмат спраў. Сколька зьдзелыю, столька й ладна, ірвацца ны часці мне нечыга. Ірвалыся я ну кускі німала, ня шутка дзела еткыю сям'ішчу дагледзіць. Я тут адна рызрывайся ны часьці, а ён пад'еў і пашоў, будзіць сядзець айдзе, рузмундыкывыць. Іна ж пряма рызрываіцца ну кускі, усё каб большы. Ім каб ну кускі рызарвывыўся, можа б як угадзіў. Зак. Разарвацца (парвацца) на часці (кускі). Тут хуць ны часьці рызарьвіся, дык пырядку ні нывядзеш. Ні магу я рызырвацца ну кускі — пасьпець усюдых і за ўсіх. У што ўвахоціцца, гатоў ны часьці пырвацца, каб усё зьдзелыць. Якей толк, хуць ну кускі парьвіся, адно будзіць. Узмацн. Паразарвацца (паразрывацца) на часці (кускі). Глядзіця, толька ні пырызарьвіціся ны часьці, ато ўсяго з вас мала. Ня кідыйся так, каб пырызырвацца ну кускі, сколька зьдзелыіш, столька й ладна. Пырызрывацца ны часьці яны ня могуць, хваціць і етыга. Пырызрываліся б ну кускі адж жаднысьці нямерныя. Працягл.-фінальн. Нарвацца (дарвацца) на часці (кускі). Ня жджы, што нарьвецца ны часьці, адно што зьдзелыць ня дужа прітуркыіш. Нарьвесься ну кускі, зьляжыш, хто ж зы цябе будзіць хвытаць. Усё стырялыся, сьпяшыла, хвытала і дырвалыся ны часьці. Дырваўся ну кускі, ляжыць пластом, ні пыднімаіцца. Ірваць (атрываць, атарвываць) ад сябе (ат рота). Дзяліцца апошнім. Так ужо ірваць аць сябе і ні нада б, яны ж ні галодныя. Ат рота ірьвець, ну ўсіх абдзіляіць. Віджу я, што стала атрываць аць сябе, усё ім перць, дык гыварю: унімісь-ка, яны ж ня хворы зыработыць, а ў цябе дзеці пыдрыстаюць. Нашто ж табе пасьледнія атрываць ат рота, яны бяс хлеба ні сідзяць і купіць у іх ёсьць за што ня меншы, чым у цябе. Усё ўремя клыпацілыся, глядзела, аць сябе атарвывыла пасьледнія. Атарвывылі ат рота, дзяліліся,— як жа, свыя ж кроў, нільзя було кінуць. Зак. Атарваць ад сябе