прігрэіць, кыра ацсычаіць, і пашоў сок па дзэріву. АДСУКАЦЦА (ацсукацца), -а-юся, -а-ісься; зак. Гл. адкасацца. Рукаў ацсукаўся і зыгрязьніўся увесь. Ацсукайся ты, ліха, ат мае гылавы. АДТРЫВУШЫЦЬ (аттрівушыць), -ш-у, -ш-ыш; зак. Набіць. За што ж ета цябе тама аттрівушылі? АДУЖЫВАННЕ (адужывыньня) н. Папраўка, ачуньванне. С тваім адужывыньнім яшчэ ня скора ўстаніш. АДУЖЫВАЦЦА (адужывыцца), -вы-іцца; незак. Зал.-бессуб'ект. ад адужываць. Ці стала табе троху адужывыцца? АДУЖЫВАЦЬ (адужывыць), -вы-ю, -вы-іш; незак. Ачуньваць, здаравець; папраўляцца, ажываць (пра чалавека, жывёл, расліны). Доўга ліжаў, цяперь адужывыіць. Посьлі дажджу грячыха адужывыіць. АДУЖАЦЬ (адужыць), -ы-ю, -ы-іш; зак. Ачуняць, адужэць, паправіцца, ажыць (пра чалавека, жывёл, расліны). Трошку адужыю і паеду унукыў глядзець. Лугі адужылі. АДУРАВАННЕ (адурюваньня) н. асудж. Свавольства, дурыкі. Пірістаньці-ка с адурюваньнім, места вам німа! АДУРАВАЦЦА (адурювацца), -а-іцца; незак. асудж. Зал.-бессуб'ект. ад адураваць. Ці ня луччы було б, каб вам меншы адурювалыся? АДУРАВАЦЬ (адурюваць), -а-ю, -а-іш; незак. асудж. Сваволіць, дурэць. Адурювалі-